و روايات در فضل متعه كردن بسيار است [ 1 ] از جمله شيخ مفيد رحمه اللّه در كتاب متعه روايت كرده از صالح بن عقبه از پدرش كه گفت : به حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام عرض كردم كه براى شخصى كه متعه كند ثوابى هست ؟
فرمود : اگر در اين كار قصدش خدا و امتثال شريعت باشد و مخالفت آن كس كه منع كرده ، تكلّم نمىكند با آن زن مگر آن كه حقّ تعالى مىنويسد براى او حسنه ، و هرگاه نزديكى كند با او بيامرزد حقّ تعالى به سبب اين ، گناه او را ، و چون غسل كند به عدد هر مويى كه آب بر او گذشته حقّ تعالى مغفرت به او ارزانى فرمايد .
راوى گفت : گفتم به آن حضرت از روى تعجّب ، به عدد هر مويى كه در بدن دارد ؟ ! حضرت فرمود : آرى به عدد هر مويى كه در بدن دارد .
و نيز روايت كرده از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود : نيست مردى كه متعه كند پس غسل كند مگر آن كه حقّ تعالى خلق فرمايد از هر قطرهاى كه از او مىچكد هفتاد ملك كه استغفار نمايد براى او تا روز قيامت ، و لعنت مىكند اجتناب كنندهء از آن را تا زمانى كه قيامت برپا شود . [ 2 ]
و روايت شده كه حضرت ابو الحسن عليه السّلام نوشت به سوى بعضى از مواليان خود كه اصرار نداشته باشيد در متعه كردن ، آنچه بر شما است اقامت سنّت است ( يعنى متعه كنيد به آن قدر كه اقامت سنّت شود ) و مشغول مكنيد خود را به متعه كردن تا آن كه ترك كنيد زنان و فراش خودتان را و آنها را معطّل گذاريد پس ايشان كافر شوند و نفرين كنند بر كسانى كه امر كردند شما را بر آن و لعنت كنند ما را . [ 3 ]
هامش
[ 1 ] تنها در كتاب وسائل الشيعة ، بيش از دويست حديث دربارهء مشروعيت و ساير خصوصيات متعه درج شده است .
[ 2 ] وسائل الشيعة ، ج 14 ، ص 442 و 444 .
[ 3 ] وسائل الشيعة ، ج 14 ، ص 450 .