فصل دوّم : در بيان مختصرى از فضايل و مناقب و علوم حضرت جواد عليه السّلام است
اوّل : در دلائل باهرهء آن حضرت و ذكر مجلس مأمون به جهت امتحان آن جناب
: علّامهء مجلسى و ديگران فرمودهاند كه : سنّ شريف حضرت جواد عليه السّلام در وقت وفات پدر بزرگوارش نه سال [ بود ] و بعضى هفت [ 1 ] نيز گفتهاند ، و در هنگام شهادت حضرت امام رضا عليه السّلام آن جناب در مدينه بود ، و بعضى از شيعيان از صغر سنّ در امامت آن جناب تأمّلى داشتند ، تا آن كه علما و افاضل و اشراف و اماثل شيعه از اطراف عالم متوجّه حجّ گرديدند ، و بعد از فراغ از مناسك حجّ به خدمت آن حضرت رسيدند ، و از وفور مشاهدهء معجزات و كرامات و علوم و كمالات اقرار به امامت آن منبع سعادات نمودند ، و زنگ شكّ و شبهه از آيينهء خاطرهاى خود زدودند [ 2 ] حتّى آن كه شيخ كلينى و ديگران روايت كردهاند كه در يك مجلس يا در چند روز متوالى سى هزار مسأله [ 3 ] از غوامض مسائل از آن معدن علوم و فضايل سؤال كردند و از همه جواب شافى شنيدند . [ 4 ]
هامش
[ 1 ] كشف الغمه ، ج 3 ، ص 155 .
[ 2 ] و نيز نك : اثبات الوصية ، ص 215 ، 213 ؛ عيون المعجزات ، ص 121 - 119 ؛ بحار الأنوار ، ج 50 ، ص 99 - 100 ؛ دلائل الامامة ، ص 206 - 204 و 212 ؛ قاموس الرجال ، ج 9 ، ص 499 .
[ 3 ] اين عدد تقريبى يا از باب مبالغه بيان شده است .
[ 4 ] و نيز نك : الكافى ، ج 1 ، ص 496 ؛ الاختصاص ، ص 102 ؛ بحار الأنوار ، ج 50 ، ص 86 و 93 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 384 ؛ كشف الغمه ، ج 3 ، ص 154 ؛ إثبات الهداة ، ج 6 ، ص 175 .