معموره است . [ 1 ]
و صاحب كشف الغمّه و ديگران نقل كردهاند كه : چون حضرت رضا عليه السّلام داخل نيشابور شد در آن سفرى كه اختصاص يافت به فضيلت شهادت ، بود آن جناب در مهدى بر استر شهباء كه محلّ ركوب آن از نقرهء خالص بود .
فعرض له فى السّوق الامامان الحافظان للأحاديث النّبويّة ابو زرعة و محمّد بن اسلم [ 2 ] الطوسى .
پس پيدا و آشكار گرديد در بازار دو پيشواى كه حافظ احاديث نبوّت بودند ، ابو زرعه و محمّد بن اسلم طوسى ، پس عرض كردند :
ايّها السّيّد ابن السّادة ! ايّها الامام و ابن الائمّة ! ايّها السّلالة الطّاهرة الرّضيّة ، ايّها الخلاصة الزّاكية النّبويّة ، به حق آبائك الطّاهرين و اسلافك الأكرمين الّا اريتنا وجهك المبارك الميمون و رويت لنا حديثا عن آبائك عن جدّك نذكرك به .
يعنى : ابو زرعه و محمّد بن اسلم به آن حضرت عرض كردند : به حقّ پدران پاكيزه و گذشتگان گرامى خود بنما به ما صورت مبارك خود را ، و روايت كن از براى ما حديثى از پدران خود از جدّت كه ما ياد كنيم تو را به آن حديث :
فاستوقف البغلة ، و رفع المظلّة ، و أقرّ عيون المسلمين بطلعته المباركة الميمونة ، فكانت ذؤابتاه كذؤابتى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم .
چون ابو زرعه و ابن اسلم اين خواهش نمودند ، حضرت استر خود را نگاه داشت و سايبان مهد را برداشت ، و روشن كرد چشمهاى مسلمانان را به طلعت مبارك خود ، و مردم بر طبقات خود ايستاده بودند ، بعضى صرخه [ 3 ] مىكشيدند و گروهى مىگريستند و بعضى جامه بر تن مىدريدند و برخى خود را به خاك افكنده بودند و آنها كه نزديك بودند تنگ استر آن حضرت را مىبوسيدند و
هامش
[ 1 ] فرحة الغرى ، ص 131 .
[ 2 ] سالم . ( خ . ل ) .
[ 3 ] صرخه : صيحه ، فرياد . فرهنگ نوين ، ص 370 .