حضرت امام رضا عليه السّلام از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حديث كرد كه آن حضرت فرمود : هر كه را شنيديد كه شعر مىخواند در مساجد به او بگوييد : خدا دهانت را در هم شكند همانا مسجد براى قرآن بنا شده ، آنگاه محدّث فيض فرموده :
اراده فرموده از شعر آن اشعارى را كه مشتمل باشد بر تخيّلات و تمويه و تغزّل و تعشّق نه كلام موزون ، زيرا كه بعضى از آنها مشتمل است بر حكمت و موعظه و مناجات با خداوند سبحانه .
و روايت شده كه از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند از خواندن شعر در طواف ، فرمود : آن شعرى كه باكى نباشد در آن ، باكى نيست در خواندن آن . انتهى . [ 1 ]
( فقير گويد ) : اشعارى كه مشتمل بر حكمت و موعظه باشد مانند همين اشعار است كه ذكر شد ، و امّا اشعار مناجات پس بسيار است از جمله مناجاتى است مروىّ از حضرت امام زين العابدين عليه السّلام ، طاووس يمانى نقل كرده كه ديدم در دل شبى شخصى را كه چسبيده بر پردهء كعبه و مىگويد :
ألا أيّها المأمول فى كلّ حاجتى * شكوت اليك الضرّ فاسمع شكايتى
ألا يا رجائى أنت كاشف كربتى * فهب لى ذنوبى كلّها و اقض حاجتى
فزادى قليل ما أراه مبلّغا * أ للزّاد أبكى أم لبعد مسافتى
أتيت بأعمال قباح رديّة * فما فى الورى خلق جنا كجنايتى
أ تحرقني بالنّار يا غاية المنى ؟ * فأين رجائى منك أين مخافتى [ 2 ]
هامش
[ 1 ] وافى ، ج 7 ، ص 505 ؛ الكافى ، ج 3 ، ص 369 ؛ التهذيب ، ج 3 ، ص 259 .
[ 2 ] مستدرك الوسائل ، ج 2 ، ص 143 ؛ قادتنا ، ج 6 ، ص 148 .