[ قصيده هائيه منسوب ] [ 1 ] [ به حضرت رضا عليه السّلام : ]
و بدان كه يكى از ادباء اهل سنّت در كتاب خود قصيدهاى از حضرت امام رضا عليه السّلام نقل كرده كه مشتمل است بر حكم و مواعظ كثيره و من آن قصيدهء شريفه را در كتاب نفثة المصدور نقل كردم و در اينجا به جهت تبرّك و تيمّن به چند شعر از آن بدون ترجمه بيان مىكنم .
قال عليه السلام :
ارغب لمولاك و كن راشدا * و اعلم بانّ العزّ فى خدمته
و اتل كتاب اللّه تهدى به * و اتّبع الشّرع على سنّته
لا تحترص فالحرص يزرى الفتى * و يذهب الرّونق من بهجته
لسانك احفظه و صن نطقه * و احذر على نفسك من عثرته
فالصّمت زين و وقار و قد * يؤتى على الانسان من لفظته
من جعل الخمر شفاء له * فلا شفاه اللّه من علّته
لا تصحب النّذل فتردى به * لا خير فى النّذل و لا صحبته
لا تطلب الاحسان من غادر * يروغ كالثعلب فى روغته
و ان تزوّجت فكن حاذقا * و اسأل عن الغصن و عن منبته
يا حافر الحفرة اقصر فكم * من حافر يصرع فى حفرته
يا ظالما قد غرّه ظلمه * أىّ عزيز دام فى عزّته
الموت محتوم لكل الورى * لا بدّ أن تجرع من غصّته [ 2 ]
( فائدة ) : محقّق كاشانى رحمه اللّه در وافى از كافى و تهذيب اين روايت را نقل كرده كه :
هامش
[ 1 ] اين قصيده در جواهر الادب ، احمد هاشمى 2 ، فصل 7 و درر الكلام من اقوال الامام على بن موسى الرضا عليه السّلام آمده است .
[ 2 ] ترجمه منظوم اين اشعار به فارسى توسط ميرزا محسن حالى اردبيلى در كتاب فضايل علمى و اخلاقى امام هشتم اثر احمد خوشنويس از ص 235 به بعد و در كربلا چه گذشت ؟ از مؤلف ( نفثة المصدور ) ، 917 به بعد .