تعالى در حقّ ايشان فرمود :
وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ ، الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ .
[ 1 ]
و بشارت بده فروتنان و متواضعان را كه در درگاه ما آرميده و مطمئنّاند ، آنان كه چون ذكر خداى شود نزد ايشان بترسد دلهاى ايشان از هيبت جلال ربّانى و طلوع انوار عظمت سبحانى و يا هرگاه تخويف كرده شوند به عذاب و عقاب الهى دلهاى ايشان خائف و هراسان شود .
و روايت شده از ابراهيم بن هاشم كه گفت : من عبد اللّه بن جندب را ديدم در موقف عرفات و حال هيچ كس را بهتر از او نديدم ، پيوسته دستهاى خود را به سوى آسمان بلند كرده بود و آب ديدهاش بر روى او جارى بود تا به زمين مىرسيد ، چون مردم فارغ شدند گفتم : وقوف هيچ كس را بهتر از وقوف تو نديدم .
گفت : به خدا سوگند كه دعا نكردم مگر برادران مؤمن خود را زيرا كه از حضرت امام موسى عليه السّلام شنيدم كه هر كه دعا كند از براى برادران مؤمن خود در غيبت او از عرش به او ندا رسد كه از براى تو صد هزار برابر او باد ، پس من نخواستم كه دست بردارم از صد هزار برابر دعاى ملك كه البته مستجاب است براى يك دعاى خود كه نمىدانم مستجاب خواهد شد يا نه . [ 2 ]
و قرار داد او با صفوان بن يحيى بيايد در ذكر صفوان در اصحاب حضرت رضا عليه السّلام . [ 3 ] و او همان است كه حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام براى او نوشته دعاى سجدهء شكر معروف اللّهمّ انّى اشهدك را كه در مصباح شيخ طوسى و غيره است . [ 4 ]
و روايت شده كه وقتى عبد اللّه بن جندب عريضهاى خدمت حضرت ابو الحسن عليه السّلام نوشت و در آن عرض كرد كه : فدايت شوم ، من پير شدم و ضعف و عجز پيدا كردم
هامش
[ 1 ] سورهء حج ، آيات 34 و 35 .
[ 2 ] بحار الأنوار ، ج 48 ، ص 171 ؛ الكافى ، ج 2 ، ص 508 ، ح 6 و ج 4 ، ص 665 ؛ فلاح السائل ، ص 44 ؛ التهذيب ، ج 5 ، ص 184 ؛ العوالم ، ج 21 ، ص 41 .
[ 3 ] ص 1743 .
[ 4 ] مصباح شيخ ، ط اعلمى ، ص 179 .