و معروف به ابرش است ، و موسى عقبش از سه نفر است : ابو طالب محسن و ابو احمد حسين و ابو عبد اللّه احمد ، امّا ابو طالب محسن صاحب عقب است و از ايشان است احمد كه متولّد شده در بصره ، و امّا ابو احمد حسين بن موسى ابرش پس او نقيب طاهر ذو المناقب والد سيّدين است ، صاحب عمدة الطالب مدح بسيار از او نموده و حاصلش اين كه ابو احمد نقيب نقباء طالبيّين در بغداد بوده و علاوه بر نقابت از جانب بهاء الدّوله قاضى القضات گرديده و مكرّر امير حاجّ گشته و با اهل بيتش مواسات مىنموده .
و نقل شده كه ابو القاسم [ 1 ] علىّ بن محمّد معاشش كفايت نمىكرد مخارج عيالش را ، براى تجارت سفر كرد و ملاقات كرد ابو احمد مذكور را ، ابو احمد پرسيد براى چه بيرون شدى ؟ گفت : خرجت فى متجر ، يعنى : براى تجارت بيرون شدم .
ابو احمد گفت : يكفيك من المتجر لقائى . يعنى : بس است از تجارت تو ملاقات تو مرا ، و ابو احمد در آخر عمر نابينا گشته بود ، در سنهء چهار صد در بغداد وفات كرد و سنّش از نود بالا رفته بود و آن جناب را در خانهاش دفن كردند ، پس از آن جنازهاش را به كربلا نقل كردند و در مشهد امام حسين عليه السّلام قريب به قبر آن حضرت دفن نمودند . و قبرش معروف و ظاهر است . و مرثيه گفتند او را شعرا به مرثيههاى بسيار ، و از كسانى كه او را مرثيه گفته دو پسرش رضى و مرتضى و مهيار كاتب و ابو العلاء معرّى مىباشند . [ 2 ]
( مؤلّف گويد كه ) : من ترجمهء دو فرزند او سيّدين را در كتاب فوائد الرّضويّه فى احوال علماء المذهب الجعفريّه نگاشتم و اين مقام را گنجايش ذكر ايشان نيست لكن براى آن كه اين كتاب از اسم ايشان خالى نباشد به چند سطر از كتاب مجالس المؤمنين در ترجمهء ايشان اكتفا مىكنيم و در ذكر اولاد حضرت امام
هامش
[ 1 ] اين أبو القاسم ، پدر شريف ابو الوفاء محمّد بن علىّ بن محمّد ملقطهء بصرى است كه معروف به اين صوفى است و پسر عموى جدّ صاحب مجدى است . مؤلف رحمه اللّه .
[ 2 ] عمدة الطالب ، ص 201 - 204 .