ذكر ابراهيم بن موسى بن جعفر عليه السّلام و اولاد او :
شيخ مفيد رحمه اللّه فرموده كه : ابراهيم مردى با سخاوت و كرم بوده و در ايّام مأمون از جانب محمّد بن محمّد بن زيد بن علىّ بن الحسين بن علىّ بن ابى طالب عليهم السّلام كه ابو السّرايا با او بيعت كرده بود امير يمن گشت و در زمانى كه ابو السّرايا كشته گشت و طالبيّين متفرّق و متوارى شدند مأمون ابراهيم را امان داد . [ 1 ]
( مؤلّف گويد كه ) : تاج الدّين ابن زهره حسينى در كتاب غاية الاختصار در ذكر اجداد سيّد مرتضى و رضى در احوال ابراهيم بن موسى الكاظم عليه السّلام گفته كه امير ابراهيم المرتضى سيّدى جليل ، و اميرى نبيل ، و عالم و فاضل بود ، روايت حديث مىكند از پدرانش عليهم السّلام . رفت به سوى يمن و غلبه كرد بر آنجا در ايّام ابو السّرايا ، و بعضى گفتهاند كه : مردم را مىخواند به امامت برادرش حضرت رضا عليه السّلام ، اين خبر به مأمون رسيد پس شفاعت كردند براى او ، مأمون پذيرفت شفاعت را و او را امان داد و متعرّضش نشد . و او وفات كرد در بغداد و قبرش در مقابر قريش نزد پدر بزرگوارش است در تربت علىحده كه معروف است . [ 2 ]
و در حال پسرش ابو سبحة [ 3 ] موسى بن ابراهيم گفته كه : او از اهل صلاح و عبادت و ورع و فاضل بود ، روايت مىكرد حديث را و گفته كه من ديدم از او كتابى در سلسلة الذّهب ، روايت مىكند از او مؤالف و مخالف ، گفته كه : خبر داد مرا پدرم ابراهيم ، گفت حديث كرد مرا پدرم موسى كاظم عليه السّلام ، گفت حديث كرد مرا امام صادق جعفر بن محمّد عليه السّلام ، گفت حديث كرد مرا پدرم امام محمّد باقر عليه السّلام ، گفت حديث كرد مرا پدرم زين العابدين عليه السّلام ، گفت حديث كرد مرا پدرم امام حسين عليه السّلام شهيد كربلا ، گفت حديث كرد مرا پدرم امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب عليه السّلام ، گفت
هامش
[ 1 ] الارشاد مفيد ، ج 2 ، ص 245 - 246 .
[ 2 ] نهاية الاختصار ، ص 87 و 88 .
[ 3 ] در مصدر : ابى شجة .