كثرت عبادات و جدّ و جهد در طاعات دندههاى بدنش ظاهر شده بود ، من گفتم :
يرحمك اللّه انّ رحمة اللّه واسعة ، يعنى خدا تو را رحمت كناد رحمت خداوند واسع است .
ابو ميسره در غضب شد و گفت : مگر از من چيزى ديد كه دلالت نوميدى من كند
إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
، « 1 » همانا رحمت خدا نزديك است به نيكوكاران .
پس من از كلمات او به گريه در آمدم و گريستم .
پس شايسته است كه عقلا و دانايان نظر كنند در حال رسولان و ابدال و اولياء و كوشش و اجتهاد آنها در طاعات و صرف عمر خويش در عبادات كه شب و روز آرام نداشتند و به هيچ وجه سستى نمىنمودند ، آيا آنها حسن ظنّ به خدا نداشتند ؟ نه چنين بود ، بلكه به خدا سوگند كه ايشان اعلم بودند به سعهء رحمت خدا ، و حسن ظنّ ايشان به وجود حقّ تعالى از همه بيشتر بود ، لكن دانستند كه اين رجاء و حسن ظنّ بدون جدّ و اجتهاد آرزوى محض و غرور بحث است ، لاجرم خود را در تعب عبادت و طاعت در آوردند تا محقّق شود بر ايشان رجاء و حسن ظنّشان ، و بس است در اين مقام آن كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در منبر آخرى كه در ايّام مرض خويش مردم را موعظه فرمود اين مطلب را فرمود : أيها النّاس ! دعوى نكند دعوى كنندهاى كه من بىعمل رستگار مىگردم ، و آرزو نكند آرزو كنندهاى كه من بىطاعت خدا به رضاى او مىرسم ، به حقّ آن خداوندى كه مرا به حق فرستاده است كه نجات نمىدهد از عذاب خدا مگر عمل نيكو با رحمت حقّ تعالى ، آنگاه فرمود : و لو عصيت لهويت . « 2 »
شانزدهم : روايت شده از آن حضرت كه فرمود : ملكى است در خلقت خروس
كه پنجههاى او در ته زمين است و بالهاى او در هوا است و گردن او خم شده است در زير عرش ، پس هرگاه بگذرد از شب نصف آن بگويد : سبّوح قدّوس ، ربّ الملائكة
هامش
( 1 ) سورهء اعراف ، آيهء 56 .
( 2 ) بحار الأنوار ، ج 22 ، ص 647 .