رسانيدن آن را . « 1 »
دوازدهم : قال عليه السّلام : التّواضع الرّضا بالمجلس دون شرفه ،
و آن تسلّم على من لقيت ، و ان تترك المراء و ان كنت محقا . « 2 »
فرمود ، تواضع و فروتنى آن است كه راضى باشد شخص به نشستن در محلّى كه پستتر است از محلّى كه مقتضاى شرف او است ، و آن كه سلام كنى بر هر كسى كه ملاقات كنى ، و آن كه ترك كنى مراء و مجادله را اگر چه حقّ با تو باشد .
سيزدهم [ در فضيلت حيا ]
سيزدهم : قال عليه السّلام : الحياء و الايمان مقرونان فى قرن ، فاذا ذهب احدهما تبعه صاحبه . « 3 »
فرمود : حيا و ايمان [ در ] يك ريسمان مقرون و اين دو گوهر گرانمايه در يك سلك منظوم هستند ، پس هرگاه يكى از آن دو برود رفيقش نيز به مرافقت و مصاحبت او مىرود .
مؤلّف گويد كه : روايات در فضيلت حيا بسيار است ، و كافى است در حقّ او آن كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را لباس اسلام قرار داده فرمود : الاسلام عريان فلباسه الحياء . « 4 » پس هم چنان كه لباس ، ساتر عورات و قبايح ظاهره است ، حيا نيز ساتر قبايح و مساوى « 5 » « 6 » باطنه است .
و روايت شده كه ايمان نيست براى كسى كه حيا ندارد ، و آن كه در هر بنده كه و روايت شده كه ايمان نيست براى كسى كه حيا ندارد ، و آن كه در هر بنده كه
هامش
( 1 ) نك ايضا : الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 46 .
( 2 ) تحف العقول ، ص 216 .
( 3 ) تحف العقول ، ص 217 .
( 4 ) الكافى ، ج 2 ، ص 46 .
( 5 ) مساوى : زشتيها .
( 6 ) مشكاة الانوار ، ص 411 .