حضرت فرمود كه : اى مصاحب حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ! حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با آن كرامتى كه نزد خداوند خود داشت كه ترك اولاى گذشته و آيندهء او را آمرزيد او مبالغه و مشقّت در عبادت را ترك نفرمود - پدرم و مادرم فداى او باد - تا آن كه بر ساق مباركش نفخ ظاهر شد و قدمش ورم كرد ، صحابه گفتند كه : چرا چنين زحمت مىكشى و حال آن كه خدا بر تو تقصير نمىنويسد ؟ فرمود كه : آيا من بندهء شاكر خدا نباشم و شكر نعمتهاى او را ترك نمايم .
جابر گفت : يا بن رسول اللّه ! بر مسلمانان رحم كن كه به بركت شما خدا بلاها را از مردمان دفع مىنمايد و آسمانها را نگاه مىدارد و عذابهاى خود را بر مردمان نمىگمارد . فرمود كه : اى جابر ! بر طريق پدران خود خواهم بود تا ايشان را ملاقات نمايم . « 1 »
از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه پدرم فرمود : روزى بر پدرم على بن الحسين عليه السّلام داخل شدم ديدم كه عبادت در آن حضرت بسيار تأثير كرده و رنگ مباركش از بيدارى زرد گرديده و ديدهاش از بسيارى گريه مجروح گشته و پيشانى نورانيش از كثرت سجود پينه كرده و قدم شريفش از وفور قيام در صلاة ورم كرده ، چون او را بر اين حال مشاهده كردم خود را از گريه منع نتوانستم نمود و بسيار بگريستم . آن حضرت متوجّه تفكّر بودند ، بعد از زمانى به جانب من نظر افكندند و فرمودند كه : بعضى از كتابها كه عبادت امير المؤمنين عليه السّلام در آنجا مسطور است به من ده ، چون بياوردم و پارهاى بخواندند بر زمين گذاشتند و فرمودند كه : كى ياراى آن دارد كه مانند على بن ابى طالب عليه السّلام عبادت كند ؟ « 2 » و كلينى از حضرت جعفر بن محمّد عليه السّلام روايت كرده كه حضرت سيّد السّاجدين عليه السّلام چون به نماز مىايستاد رنگش متغيّر مىشد . و چون به سجود
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 78 ، ح 75 ؛ الخرائج و الجرائح ، ج 1 ، ص 270 - 271 ؛ العوالم ، ج 18 ، ص 58 ؛ امالى طوسى ، ج 2 ، ص 249 ؛ بشارة المصطفى ، ص 66 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ، ص 289 .
( 2 ) الارشاد ، ج 2 ، ص 142 ؛ بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 74 ؛ اعلام الورى ، ص 254 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 749 .