تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ( فارسي ) — صفحة 1095

مساهمون:

ص١٠٩٥
امين ، « 1 » و سجّاد ، « 2 » و ذو الثّفنات . « 3 » و نقش نگين آن جناب به روايت حضرت صادق عليه السّلام ، « الحمد للّه العلىّ [ العظيم ] » « 4 » بوده ، و به روايت امام محمّد باقر عليه السّلام « العزّة للّه » « 5 » و به روايت حضرت ابو الحسن موسى عليه السّلام : « خزى و شقى ، قاتل الحسين بن على عليه السّلام » . « 6 » ابن بابويه از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه پدرم علىّ بن الحسين عليه السّلام هرگز ياد نكرد نعمتى از خدا را مگر آن كه سجده كرد براى شكر آن نعمت ، و نخواند آيه‌اى از كتاب خدا كه در آن سجده باشد مگر آن كه سجده مىكرد ، و هرگاه حقّ تعالى از او بدى را دفع مىكرد كه از او در بيم بود يا مكر مكر كننده‌اى را از او مىگردانيد سجده مىكرد ، و هرگاه از نماز واجب فارغ مىشد سجده مىكرد ، و هرگاه توفيق مىيافت كه ميان دو كس اصلاح كند براى شكر آن سجده مىكرد ، و اثر سجده در جميع مواضع سجود آن حضرت بود ، و به اين سبب آن حضرت را « سجّاد » مىگفتند . « 7 » و نيز از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه در موضع سجدهء پدرم اثرهاى آشكار و برآمدگىها بود كه در هر سال دو مرتبه آن‌ها را مىبريدند ، و در هر مرتبه « ثفنه » « 8 » و برآمدگى پنج موضع را مىبريدند . به اين سبب آن حضرت را « ذو الثّفنات » مىخواندند . « 9 »
هامش
( 1 ) كشف الغمة ، ج 2 ، ص 74 ؛ تاريخ الائمة ، ص 28 ؛ تاريخ مواليد الائمة ، ص 180 . ( 2 ) علل الشرائع ، ص 232 ؛ مناقب ، ج 4 ، ص 75 . ( 3 ) علل الشرائع ، ص 233 ؛ مناقب 4 ، ص 175 ؛ الفصول المهمة ، ص 101 ؛ العوالم ، ص 15 ؛ بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 6 . ( 4 ) ستايش خدايى را سزد كه برتر و بزرگ است . الكافى ، ج 6 ، ص 473 ؛ بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 5 . ( 5 ) قرب الاسناد ، ص 64 ؛ بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 7 و ج 42 ، ص 68 . ( 6 ) الكافى ، ج 6 ، ص 474 ؛ عيون اخبار الرضا ، ج 2 ، ص 56 ؛ وسائل ، ج 3 ، ص 410 ؛ بحار الأنوار ، ج 3 ، ص 247 و ج 46 ، ص 5 . ( 7 ) علل الشرائع ، ص 232 . ( 8 ) ثفنه : از اعضايى كه بر روى زمين گرفته و سخت مىشود . ( 9 ) علل الشرائع ، ص 232 ، ح 1 : باب 166 ؛ بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 6 ، ح 10 ، به نقل از علل و جلاء العيون ، ص 833 - 834 .