كن به صبر ، و بدان كه اهل زمين مىميرند و اهل آسمان باقى نمىمانند و هر چيزى در معرض هلاكت است جز ذات خداوندى كه خلق فرموده به قدرت خويش خلايق را ، بر مىانگيزاند و زنده مىگرداند ايشان را ، و اوست فرد يگانه .
جدّ و پدر و مادر و برادر من بهتر از من بودند و هر يك دنيا را وداع نمودند ، و از براى من و براى هر مسلمى است كه اقتدا و تأسّى كند بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . و به امثال اين حكايات زينب را تسلّى داد ، پس از آن فرمود : اى خواهر ! من تو را قسم مىدهم و بايد به قسم من عمل كنى ، وقتى كه من كشته شوم گريبان در مرگ من چاك مزنى و چهرهء خويش را به ناخن مخراشى و از براى شهادت من به ويل و ثبور فرياد نكنى ، پس حضرت سجّاد عليه السّلام فرمود : پدر عمّهام را آورد در نزد من نشانيد انتهى . « 1 »
[ حفر خندق در اطراف خيام ]
و روايت شده كه حضرت امام حسين عليه السّلام در آن شب فرمود كه : خيمههاى حرم را متّصل به يكديگر برپا كردند ، و بر دور آنها خندقى حفر كردند و از هيزم پر نمودند كه جنگ از يك طرف باشد . « 2 » و حضرت على اكبر عليه السّلام را با سى سوار و بيست پياده فرستاد كه چند مشك آب با نهايت خوف و بيم آوردند ، پس اهل بيت و اصحاب خود را فرمود كه : اين آب بياشاميد كه آخر توشهء شما است ، و وضو بسازيد و غسل كنيد و جامههاى خود را بشوييد كه كفنهاى شما خواهد بود ، « 3 » و تمام آن شب را به عبادت و دعا و تلاوت و تضرّع و مناجات به سر آوردند . و صداى تلاوت و عبادت از عسكر سعادت اثر آن نور ديدهء خير البشر بلند بود . « 4 »
هامش
( 1 ) الارشاد مفيد ، ص 93 - 94 .
( 2 ) الارشاد مفيد ، ج 2 ، ص 94 ؛ العوالم ، ص 165 .
( 3 ) امالى صدوق ، ص 133 .
( 4 ) جلاء العيون ، ص 651 .