كه از حقّ تعالى تأكيد شديد شد بر آن حضرت كه امير المؤمنين عليه السّلام را نصب كند به خلافت بعد از خود و از پيش نيز در اين باب وحى بر آن حضرت نازل شده بود لكن مشتمل بر توقيت و تأكيد نبود و به اين سبب حضرت تأخير نمود كه مبادا در ميان امّت اختلافى حادث شود و بعضى از ايشان از دين برگردند . و خداوند عالميان مىدانست كه اگر از غدير خم در گذرند متفرّق خواهند شد ، بسيارى از مردم به سوى شهرهاى خود ، پس حقّ تعالى خواست كه در اين موضع ايشان جمع شوند كه همهء ايشان نصّ بر حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را بشنوند و حجّت بر ايشان در اين باب تمام شود و كسى از مسلمانان را عذرى نماند پس حقّ تعالى اين آيه را فرستاد .
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ
. « 1 »
يعنى : اى پيغمبر برسان به مردم آنچه فرستاده شده است به سوى تو از جانب پروردگار تو در باب نصّ بر امامت علىّ بن ابى طالب عليه السّلام و خليفه گردانيدن او را در ميان امّت ، پس فرمود :
وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ
. « 2 »
و اگر نكنى پس نرسانده خواهى بود رسالت خدا را ، و خدا تو را نگاه مىدارد از شرّ مردم ، پس تأكيد فرمود در تبليغ اين رسالت و تخويف نمود آن حضرت را از تأخير نمودن در آن امر و ضامن شد براى آن حضرت كه او را از شرّ مردم نگاه دارد .
پس به اين سبب حضرت در چنان موضعى كه محل فرود آمدن نبود ، فرود آمد و مسلمانان همه برگرد آن حضرت فرود آمدند و روز بسيار گرمى بود ، پس امر فرمود درختان خارى را كه در آنجا بود زير آنها را از خس و خاشاك پاك كردند و فرمود پالانهاى شتران را جمع كردند و بعضى را بر بالاى بعضى گذاشتند ، پس منادى خود را فرمود كه ندا در دهد در ميان مردم كه همه به نزد آن حضرت جمع شوند ، پس همگى جمع شدند و اكثر ايشان از شدّت گرما رداهاى خود را بر پاهاى
هامش
( 1 ) سورهء مائده ، آيهء 67 . و نيز نك : الغدير ، ج 1 ، ص 196 تا 209 .
( 2 ) سورهء مائده ، آيهء 67 . و نيز نك : الغدير ، ج 1 ، ص 196 تا 209 .