ذكر جنگ ذات السّلاسل « 1 »
ملخّص آن چنان است كه دوازده هزار سوار از اهل وادى يابس جمع شدند و با يكديگر عهد كردند كه محمّد و على - عليهما الصّلاة و السّلام - را به قتل رسانند .
جبرئيل اين خبر را به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم رسانيد ، و امر كرد آن حضرت را كه أبو بكر را با چهار هزار سوار از مهاجر و انصار به جنگ ايشان بفرستد ، پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم أبو بكر را با چهار هزار نفر به جنگ ايشان فرستاد ، و امر فرمود كه اوّل اسلام بر ايشان عرضه كند هرگاه قبول نكردند با ايشان جنگ كند ، مردان ايشان را بكشند و زنان ايشان را اسير كند .
پس أبو بكر به راه افتاد و لشكر خود را به تأنّى مىبرد تا به اهل وادى يابس رسيد ، نزديك به دشمن فرود آمد .
پس دويست نفر از لشكر كفّار با اسلحهء قتّال به نزد أبو بكر آمدند و گفتند : به لات و عزّى سوگند كه اگر خويشى و قرابت نزديك كه با تو داريم ما را مانع نمىشد تو را با جميع اصحاب تو مىكشتيم به قسمى كه در روزگارها بعد از اين ياد كنند ، پس برگرديد و عافيت را غنيمت شمريد كه ما را با شما كارى نيست و ما محمّد و برادرش على را مىخواهيم به قتل برسانيم .
پس أبو بكر صلاح در برگشتن ديد ، لشكر را حركت داده به خدمت حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم مراجعت نمودند ، حضرت با وى فرمود : كه مخالفت امر من كردى ، آنچه گفته بودم به عمل نياوردى به خدا قسم كه عاصى من گرديدى . پس عمر را به جاى او نصب كرد و با آن چهار هزار نفر لشكر كه با أبو بكر بودند او را به وادى يابس فرستاد قصّهء او هم مثل قصّهء أبو بكر شد . « 2 »
هامش
( 1 ) سيد بحرانى ( ره ) موجز اين غزوه را در تفسير البرهان ، ج 4 ، ص 498 ذكر كرده است .
( 2 ) در بعضى روايات است كه حضرت ، عمرو عاص را نيز سر كرده ، كرده و فرستاده و او نيز خائب برگشت .
( مؤلف رحمه اللّه )