فبارك اللّه لرسوله صلّى اللّه عليه و آله و سلم .
آنگاه خالد پولها را برداشت و نجاشى فرمود طعام آوردند و مجلسيان طعام خوردند و برفتند .
وقايع سال هشتم هجرى
[ غزوهء مؤته ]
در سنهء هشت « 1 » جنگ مؤته واقع شد و آن قريهاى است از قراى بلقاء - كه در اراضى شام افتاده است - . « 2 »
و سبب اين حرب آن شد كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم حارث بن عمير ازدىّ را با نامه به سوى حاكم بصرى - كه قصبهاى است از اعمال شام - فرستاد ، چون به ارض مؤته رسيد شرحبيل بن عمرو غسّانىّ كه از بزرگان درگاه قيصر بود با او دچار شده او را به قتل رسانيد ، چون اين خبر به پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و آله و سلم رسيد فرمان داد تا لشكر تهيّهء جنگ ديده به ارض جرف « 3 » بيرون شوند و خود حضرت نيز به ارض جرف تشريف بردند لشكر را عرض دادند سه هزار مرد جنگى به شمار آمد ، پس حضرت رايت سفيد ببست ، و به جعفر بن ابى طالب داد و او را امارت لشكر داد و فرمود : اگر جعفر نماند ، زيد بن حارثه امير لشكر باشد ، و اگر او را حادثه پيش آيد ، عبد اللّه بن رواحة علم بردارد ، و چون عبد اللّه كشته شود مسلمانان به اختيار خود كسى را برگزينند تا امارت او را باشد .
شخصى از جهودان كه حاضر بود عرض كرد : يا ابا القاسم ! اگر تو پيغمبرى و سخن تو صدق است از اين چند كس كه نام بردى هيچ يك زنده بر نگردد ، زيرا كه
هامش
( 1 ) اعلام الورى ، ص 102 ؛ البداية و النهاية ، ج 4 ، ص 241 ؛ تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 149 .
( 2 ) معجم البلدان ، ج 5 ، ص 220 .
( 3 ) محلى است در يك فرسخى مدينه از طرف شام .