را از حيات بىبهره فرمود . و از آن حضرت نقل است كه فرمود : « عجب دارم از قريش كه چون مقاتلت مرا با وليد بن عتبه مشاهده كردند و ديدند كه به يك ضرب من هر دو چشم حنظلة بن ابى سفيان بيرون افتاد ، چگونه بر حرب من اقدام مىنمايند . » « 1 »
بالجمله هفتاد نفر از صناديد قريش به قتل رسيدند كه از جملهء آنها بود عتبه و شيبه و وليد بن عتبه و حنظلة بن ابى سفيان و طعيمة بن عدىّ و عاص بن سعيد و نوفل بن خويلد و ابو جهل .
و چون سر ابو جهل را براى پيغمبر بردند سجدهء شكر به جاى آورد ، پس كفّار هزيمت كردند و مسلمانان از دنبال ايشان بشتافتند و هفتاد نفر اسير كردند . و اين واقعه در هفدهم ماه رمضان بود .
و از جملهء اسيران نضر بن حارث و عقبة بن ابى معيط بود كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم فرمان قتل ايشان را داد و اين هر دو دشمن قوىّ پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم بودند و عقبه همان است كه به رضاى اميّه بن خلف كه او نيز كشته شد خيو بر روى مبارك آن حضرت افكنده بود .
در خبر است كه چون نضر بن حارث به دست امير المؤمنين عليه السّلام به قتل رسيد ، خواهرش در مرثيهء او قصيده گفت كه از جمله اين سه بيت است :
أ محمّد « 2 » و لانت نجل نجيبة * فى قومها و الفحل فحل معرق
ما كان ضرّك لو مننت و ربّما * منّ الفتى و هو المغيظ المحنق
النّضر اقرب من اسرت قرابة * و احقّهم ان كان عتق يعتق « 3 »
چون مرثيهء او به سمع مبارك حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم رسيد ، فرمود : لو كنت سمعت
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ، ج 19 ، ص 280 ؛ الارشاد مفيد ، ج 1 ، ص 75 ؛ اعلام الورى ، ص 86 .
( 2 ) أ محمّد يا خير ضنا كريمة . ( خ . ل )
( 3 ) مضمون ابيات فوق :
اى محمّد ! تو مردى نجيب نجيبزادهيى و برادر من هم شريف زاده و ريشه دار بود . چه زيان داشت اگر منت مىگذاشتى و او را نمىكشتى زيرا جوانمرد گاهى منت مىگذارد ، با اين كه خشمناك و عصبانى است . اگر بناى آزاد كردن بندهاى بود ، نضر سزاوارترين آنها بود به آزادى . ناسخ ، ج 1 ، ص 242 ( پاورقى ) .