و صبر وى ، رايت به وى داد تا كه بصريان را به هزيمت كرد و كشف آن جماعت . پس خواست كه وى را تعظيم كند و احترام نمايد فرمود : انت ابنى حقّا فى الشّجاعة . و منه قيل : من اشبه اباه فما ظلم .
روايت آمد كه : چون اين كلام بگفت ، در وجه امامين حسن و حسين انكسارى پديد آمد . فقال : انتما ابنا رسول اللّه . اگر آن ، دليل امامت بود ، اين قول دليل نبوّت بود .
و رسول صلّى اللّه عليه و آله در حقّ امام حسن و امام حسين عليهما السّلام فرمود : ابناى هذا امامان قاما او قعدا . « 1 » و به اتّفاق امير المؤمنين عليه السّلام وصيّت به امام حسن و امام حسين عليهما السّلام كرد و خلق را دعوت كرد به بيعت امام حسن عليه السّلام و به قيام امام حسين عليه السّلام بعد از وى . و رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت : هذان سيّدا شباب اهل الجنّة .
چگونه شايد كه جوانان اهل بهشت دعوى به باطل كنند ؟ !
و دعوى خصم : لن ينقضى الايّام و اللّيالى - تا به آخر ، همچنين . زيديّه مثل اين روايت كردند در حقّ محمّد بن عبد اللّه بن الحسن بن الحسن و ايشان بدين حديث اولاتر . زيرا كه محمّد بن عبد اللّه معروف بود و امير المؤمنين به اسم على ، و آنچه وى گفت : « انا عبد اللّه » انابت را گفت و اتّصاف نفس خويش را به عبوديّت و وى بدين سمت مخصوص نبود بدين صفت دون غير وى .
مسأله : چرا روا نبود در غيبت وجهى از وجوه قبح باشد ؟
الجواب : وجه قبح يا كذب بود يا عبث يا ظلم يا مفسده و جهل . و از اينها هيچ اينجا موجود نيست .
هامش
( 1 ) - اعلام الورى / 208 .