فصل فى آيات مولانا محمّد بن علىّ بن الحسين عليهم السّلام و معجزاته الّتى ظهرت على يده و نقلها منه الرّواة الثّقات
مفضّل بن عمر گويد كه : وى احياى موتى كردى . چنان كه ميان مكّه و مدينه بود امام عليه السّلام روزى مردى وى را بديد ، روى به خدمت وى نهاد گريه كنان . چون به حضور امام آمد گفت : مرا حمارى بود اينجا بمرد و مال جمله متبدّد و متفرّق شد . ابو جعفر دعا كرد ، به فرمان خدا خر زنده شد . « 1 »
امام ابو جعفر بن علىّ بن محمّد المعروف بالعماد الطوسى در كتاب ثاقب در مناقب گفت : از استاد خويش ابو جعفر محمّد بن الحسين الشوهانى شنيدم به مشهد رضا عليه السّلام كه در كتاب خويش مىخواند كه : جوانى شامى بود و در خدمت باقر عليه السّلام تردّد كردى بسيار بسيار . تا روزى گفت : يا بن رسول اللّه ، كثرت تردّد به خدمت تو نه از بهر محبّت است ، بلكه از بهر فصاحت و فضل تو است . امام تبسّمى بكرد و چيزى نگفت . تا مدّتى با خدمت امام نيامد . امام عليه السّلام خبر وى پرسيد . گفتند : رنجور است .
هامش
( 1 ) - الثاقب / 369 ، مناقب ابن شهر آشوب 4 / 184 .