واقدى مى گويد : به عمرو بن عاص گفته شد ، روز جنگ احد مشركان و مسلمانان چگونه از يكديگر جدا شدند گفت : چه منظورى داريد و از آن موضوع چه مى خواهيد خداوند متعال اسلام را آورد و كفر و كافران را نابود فرمود . سپس گفت : چون دوباره بر مسلمانان حمله كرديم و گروهى از ايشان را كشتيم ، آنان نخست به هر سو پراكنده شدند و سپس گروهى از ايشان بازگشتند ، قريش رايزنى كردند و گفتند : اينك كه پيروزى از ماست بهتر است برگرديم كه به ما خبر رسيده است عبد الله بن ابىّ همراه يك سوم از مردم بر گشته است و گروهى از اوس و خزرج هم از شركت در جنگ خوددارى كردهاند و در امان نيستيم كه آنان بر ما حمله نكنند ، وانگهى گروهى از ما زخمى هستيم و اسبهاى ما هم به سبب تير خوردگى از كار ماندهاند . اين بود كه رفتيم و هنوز به روحاء نرسيده بوديم كه گروهى از آنان به سراغ ما آمدند و ما هم برگشتيم .
واقدى مى گويد : اسحاق بن يحيى بن طلحه ، از قول عايشه براى من نقل كرد كه مى گفته است ، شنيدم ابو بكر مى گفت : در جنگ احد چون سنگ بر چهرهء پيامبر ( ص ) خورد دو حلقه از مغفر به گونهء آن حضرت فرو شد ، من شتابان و دوان دوان خود را به حضور پيامبر ( ص ) رساندم ، در همان حال ديدم كسى هم از سوى مشرق چنان شتابان مى آيد كه گويى در حال پرواز است . گفتم : خدا كند طلحة بن عبيد الله باشد و چون با هم پيش پيامبر ( ص ) رسيديم ، ديدم ابو عبيدة بن جراح است . او بر من پيشدستى كرد و گفت : اى ابو بكر ترا به خدا سوگند مى دهم كه بگذار اين حلقهها را از چهرهء پيامبر ( ص ) من بيرون بكشم . ابو بكر مى گويد : او را به حال خود گذاشتم . پيامبر ( ص ) فرمود : مواظب دوست خود هم باشيد و مقصود آن حضرت ، طلحة بن عبيد الله بود . ابو عبيده يكى از آن حلقهها را با دندان پيشين خود گرفت و آن را بيرون كشيد . حلقه چنان استوار شده بود كه ابو عبيده بر پشت به زمين افتاد و يكى از دندانهايش هم كنده شد و سپس حلقهء ديگر را با دندان ديگرش گرفت و بيرون كشيد كه آن هم كنده شد و به اين سبب ابو عبيده ميان مردم معروف به اثرم - بى دندان پيشين - بود . و گفته شده است كسى كه آن دو حلقه را از گونههاى پيامبر ( ص ) بيرون كشيد عقبة بن وهب بن كلدة بود و هم گفتهاند ابو اليسر بوده است . واقدى مى گويد : در نظر ما صحيح تر آن است كه عقبة بن وهب بن كلدة بوده است .
واقدى مى گويد : ابو سعيد خدرى مى گفته است : روز جنگ احد به چهره
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 269
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢٦٩