غنايم چگونه رفتار فرمود گفت : منادى پيامبر ( ص ) در آن روز ندا داد هر كس دشمنى را كشته است جامه و سلاح مقتول از آن اوست و هر كس دشمنى را اسير كند آن اسير از خود اوست . آنگاه فرمان داد آنچه از لشكرگاه بدون جنگ به دست آمده است ميان همگان به تساوى تقسيم شود . به عبد الحميد گفتم : جامه و سلاح ابو جهل را پيامبر به چه كسى داد گفت : هم گفتهاند به معاذ بن عمرو بن جموح و هم گفتهاند به عبد الله بن مسعود داده است .
گويد : على ( ع ) زره وليد بن عتبه و كلاهخود و مغفرش را برداشت و حمزه اسلحه عتبه را برداشت و عبيدة بن حارث اسلحه شيبة را و پس از مرگ عبيده به وارث او رسيد .
واقدى مى گويد : غنايم بدر بر مبناى سيصد و هفده سهم تقسيم شد كه سيصد و سيزده مرد بودند و همراه ايشان دو اسب بود كه چهار سهم براى آن دو اسب منظور شد .
علاوه بر آن هشت سهم براى كسانى كه در جنگ بدر حاضر نشده بودند - و عذر موجه داشتند - منظور شد . سه تن از ايشان از مهاجران اند و هيچ اختلافى در آن باره نيست و ايشان عثمان بن عفان است كه پيامبر ( ص ) او را براى مواظبت از همسرش رقيه دختر پيامبر ( ص ) كه بيمار بود در مدينه باقى گذاشت ، و همان روز كه زيد بن حارثه با مژده فتح به مدينه آمد رقيه درگذشت . دو تن ديگر طلحة بن عبيد الله و سعد بن زيد بن عمرو بن فضيل بودند كه پيامبر آن دو را براى كسب خبر از كاروان گسيل فرموده بود . پنج تن هم از انصار بودند : ابو لبابة بن عبد المنذر كه به جانشينى در مدينه گماشته شده بود ، و عاصم بن عدى كه به جانشينى در قبا و ساكنان منطقه بالاى مدينه گماشته شده بود ، و حارث بن حاطب كه براى انجام كارى به قبيله بنى عمرو بن عوف فرستاده شده بود ، و خوّات بن جبير و حارث بن صمهّ كه در روحاء بيمار و از لشكر بازمانده شدند . و در مورد اين پنج تن هم اختلافى نيست ولى در مورد چهار تن ديگر اختلاف است . آنچنان كه روايت شده است پيامبر ( ص ) براى سعد بن عباده سهمى از غنايم كنار نهاد و فرمود بر فرض كه در اين جنگ شركت نكرده است ولى بسيار راغب به شركت بود . سعد بن عباده مردم را براى حركت به بدر تشويق مى كرد و گرفتار مارگزيدگى شد و مانع حركت او گرديد .
و روايت است كه پيامبر ( ص ) براى سعد بن مالك ساعدى هم سهمش را كنار گذاشت . او هم آمادهء حركت به بدر بود كه بيمار و در مدينه بسترى شد و پس از حركت پيامبر به بدر درگذشت و پيش از مرگ پيامبر ( ص ) را وصى خود كرد .
و روايت است كه پيامبر ( ص ) براى دو مرد ديگر از انصار كه نامشان برده نشده
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 136
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١٣٦