گروه بسيار بخشى براى يارانت چيزى باقى نمى ماند . كشتگان و اسيران زيادند و غنايم اندك است ، و اختلاف پيدا كردند و خداوند عز و جل اين آيه را نازل فرمود : « دربارهء انفال از تو مى پرسند بگو انفال از خدا و رسول است . . . » تا آخر آيه . مسلمانان برگشتند و براى آنان چيزى از غنيمت منظور نبود . سپس خداوند متعال اين آيه را نازل فرمود : « و بدانيد از هر چيز كه غنيمت به دست آريد همانا يك پنجم آن از خدا و رسول است . . . » و بر آن مبنا غنايم را ميان ايشان تقسيم فرمود .
واقدى مى گويد : عبادة بن وليد بن عباده از قول جد خود عبادة بن صامت روايت مىكند كه مى گفته است : غنايم جنگ بدر را براى خدا و رسولش تسليم كرديم و در جنگ بدر پيامبر خمس غنايم را بر نداشت تا آنكه بعد آن آيه نازل شد كه « بدانيد از هر چه كه غنيمت به دست آريد . . . » پيامبر ( ص ) در نخستين غنيمتى كه پس از جنگ بدر به دست آمد خمس برداشت .
واقدى مى گويد : از ابو اسيد ساعدى هم روايتى نظير اين نقل شده است : عكرمه روايت مىكند كه مردم در مورد غنايم جنگ بدر اختلاف كردند . پيامبر ( ص ) فرمان داد همهء غنيمتها را در محلى جمع كنند و هيچ چيز باقى نماند مگر آنكه يك جا جمع شد .
دليران پنداشتند پيامبر ( ص ) غنايم را به آنان خواهد داد بدون آنكه سهمى براى اشخاص ناتوان منظور شود . ولى پيامبر ( ص ) فرمان داد غنايم ميان آنان به صورت مساوى تقسيم شود . سعد بن ابى وقاص گفت : اى رسول خدا آيا به سوار كار و دليرى كه ايشان را حمايت كرده است همان گونه مى پردازى كه به اشخاص ناتوان پيامبر ( ص ) فرمود : مادرت سوگوارت شود ، مگر چنين نيست كه فقط به پاى ضعيفان پيروزى نصيب شما شده است .
واقدى مى گويد : محمد بن سهل بن خيثمه روايت كرده است كه پيامبر ( ص ) فرمان داد همهء اسيران و جامهها و سلاح و هر چه به غنيمت گرفتهاند يك جا جمع شود . سپس در مورد اسيران قرعه كشيد . جامه و سلاح كشته شدگانى را كه قاتل ايشان شناخته شده بودند به همان كس كه او را كشته بود بخشيد و آنچه را كه از لشكرگاه به دست آمده بود ميان همهء مسلمانان به تساوى تقسيم فرمود .
واقدى مى گويد : عبد الحميد بن جعفر برايم نقل كرد كه از موسى بن سعد بن زيد بن ثابت پرسيدم : پيامبر ( ص ) در جنگ بدر در مورد اسيران و جامههاى جنگى و ديگر
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 135
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١٣٥