آنجا بردند . تنعيم در راه مكه و مدينه قرار دارد و فاصلهاش تا مكه چهار ميل است . جندب بن ضمره عرضه داشت پروردگارا من به نيت مهاجرت به سوى تو بيرون آمدم و خداوند اين آيه را نازل فرمود : « هر كس از خانهء خود در حال هجرت به سوى خدا و رسولش بيرون آيد . . . » مسلمانانى كه در مكه بودند و ياراى بيرون آمدن داشتند بيرون آمدند . ابو سفيان همراه مردانى از كافران قريش ايشان را تعقيب كرد و برگرداند و زندانى كرد و گروهى از ايشان پس از آنكه گرفتار شدند از دين برگشتند و خداوند متعال در مورد ايشان اين آيه را نازل فرمود : « برخى از مردم مى گويند به خدا ايمان آورديم و چون در راه خدا آزارى ببينند عذاب خلق را با عذاب خدا برابر مى بينند . . . » كه تمام اين آيه و آيهء بعد در اين مورد است . مهاجرانى كه در مدينه بودند اين آيات را هم براى مسلمانان مكه نوشتند . و چون اين نامه و آياتى كه در مورد ايشان نازل شده بود ، به ايشان رسيد گفتند : پروردگارا با تو عهد مى كنيم كه اگر از اين گرفتارى رهايى يابيم ، هيچ چيزى را با تو برابر نگيريم ، و براى بار دوم از مكه بيرون آمدند . ابو سفيان و مشركان به تعقيب ايشان پرداختند ولى به آنان دسترسى نيافتند كه از راه كوهستانها خود را به مدينه رسانده بودند .
در نتيجه نسبت به مسلمانانى كه به مكه بر گردانده شده بودند سختى و گرفتارى بيشتر شد .
آنان را مى زدند و شكنجه مى كردند و مجبور مى ساختند كه اسلام را رها كنند . در اين هنگام ابن ابى سرح هم از مدينه گريخت و مشرك شد و به قريش گفت : محمد را ابن قمطه كه بردهاى مسيحى است آموزش مىدهد و من هنگامى كه براى محمد قرآن را مى نوشتم هر چه را كه مى خواستم تغيير مى دادم و خداوند در اين مورد اين آيه را نازل فرمود : « همانا مى دانيم كه آنان مى گويند كه پيامبر را انسانى تعليم مىدهد ، زبان آن كس كه به او چنين چيزى را نسبت مى دهند زبانى عجمى است و اين قرآن به زبان عربى روشن است . »
سخن دربارهء فرود آمدن فرشتگان روز جنگ بدر و نبرد كردن آنان با مشركان
مسلمانان در اين مورد اختلاف نظر دارند . جمهور ايشان مى گويند فرشتگان به