شهادت است .
شافعى آن را مكروه مىداند اما به نزد او ردكننده شهادت نيست . « 1 »
امير المؤمنين عليه السّلام بر قومى گذشت كه شطرنج مىباختند ، فرمود : « زمانى فرا مىرسد كه مردم به بازى شطرنج مىپردازند و جز جباران كسى چنين نمىكند و جبار اهل آتش است . » « 2 »
نيز آن سرور گروهى را ديد كه به شطرنج مشغولند و فرمود : « اين پيكرههايى كه به عبادت آنها ايستادهايد چيست ؟ » بدينسان شطرنج را به بتها تشبيه كرد .
نيز از آن جناب : « بازيگر شطرنج از دروغگوترين آدميان است كه مىگويد : مات ( مرد ) و او مات نشده است ( نمرده است . ) » « 3 »
ابو حنيفه مىگويد : نوشنده نبيذ پخته يا غير آن ، فاسق نيست . او را حد نمىزنم و شهادتش را رد نمىكنم .
پندار ابو حنيفه در تخالف با حرمت نبيذ است كه ذكر آن پيشتر گذشت .
به رأى اماميه بازيگر نرد مرتكب حرام شده است و شهادتش مردود است .
شافعى نه بازى نرد را حرام مىداند و نه شهادت را به سبب آن رد مىكند . « 4 » اما پيامبر فرمود : « هر كه نرد بازد بر خدا و رسول او عصيان ورزيده است . » « 5 » نيز فرمود : « هر كه نرد بازد گويا دست در گوشت و خون خوك آلوده است . » « 6 »
شافعى و مالك غنا را حرام ، انجام دهنده را فاسق و شهادت او را مردود نمىدانند . « 7 »
هامش
( 1 ) . الهدايه ، ج 3 ، ص 90 ، الام ، ج 6 ، ص 208 و ج 8 ، ص 310 و مختصر الوقايه ، ص 212 .
( 2 ) . مختصر كنز العمال ، ج 6 ، ص 175 .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . الام ، ج 6 ، ص 208 .
( 5 ) . التاج الجامع للاصول ، ج 5 ، ص 287 و سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1238 .
( 6 ) . سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1238 ، التاج الجامع للاصول ، ج 5 ، ص 287 ، نويسنده گفته است كه ابو داود و مسلم روايت را آوردهاند .
( 7 ) . الام ، ج 6 ، ص 209 .