تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج الحق و كشف الصدق ( فارسي ) — صفحة 497

مساهمون:

ص٤٩٧
خارج گردد . مالك اين عمل را جايز نمىداند « 1 » ولى عموميت آيه و گفتار پيامبر در حديبيه مخالف اوست . 28 - شخصى كه بيمار شده مىتواند از احرام بيرون آيد اما تا هنگامى كه طواف نساء را بجا نياورده يا نايبى از سوى او طواف نكرده ، زنان بر وى حرامند . مالك و شافعى و احمد بن حنبل بر آنند كه « 2 » او نمىتواند از احرام بدر آيد و تا ابد به حالت احرام خواهد ماند و اگر از وقت حج گذشت در عمره از احرام بيرون مىآيد . خداوند مىفرمايد : « اگر شما را از حج باز داشتند آن قدر كه ميسّر است قربانى كنيد . » در اين آيه اعم از محاصره بوسيله بيمارى يا دشمن است . پيامبر نيز فرمود : « اگر پاى كسى شكست يا لنگ شد ، از احرام خارج شده است و حج ديگرى بر عهدهء اوست . » « 3 » 29 - محرم مىتواند شرط قرار دهد ولى مالك و احمد بن حنبل معتقدند كه شرط سودى ندارد و بيرون آمدن از احرام به آن ربطى نمىيابد . ابو حنيفه بر آن است كه خروج از احرام بدون شرط است و اگر شرط كند قربانى از او برداشته خواهد شد . « 4 » فتواى اين جماعت مخالف گفتار پيامبر است كه به ضباعه دختر زبير فرمود : « احرام ببند و شرط كن كه چون احساس بيمارى كردى از احرام بيرون آيى . » زيرا آن زن آهنگ حج داشت و در بيمار بودن خود ترديد مىنمود . « 5 »
هامش
( 1 ) . الفقه على المذاهب ، ج 1 ، ص 704 . ( 2 ) . بداية المجتهد ، ج 1 ، ص 288 ، الهدايه ، ج 1 ، ص 130 ، الفقه على المذاهب ، ج 1 ، ص 702 ، 705 ، الموطأ ، ج 1 ، ص 347 و تفسير كبير ، ج 5 ، ص 146 . ( 3 ) . بداية المجتهد ، ج 1 ، ص 288 ، مسند احمد ، ج 3 ، ص 450 و احكام القرآن ، ج 1 ، ص 279 . ( 4 ) . آيات الاحكام ، ج 1 ، ص 275 . ( 5 ) . الاصابه ، ج 4 ، ص 352 ، ابن عبد البر در حاشيه آن در الاستيعاب ، اين مطلب را ذكر كرده است و آيات الاحكام ، ج 1 ، ص 275 .