و دليل نقلى نيز بر خطاى رأى ابو حنيفه وجود دارد . ابن عباس از پيامبر روايت كرده است : « رسول خدا مردى را ديد كه مىگويد : لبيك از سوى شبرمه . به آن مرد فرمود :
شبرمه كيست ؟ مرد پاسخ داد : برادرم يا دوستم . پيامبر فرمود : از سوى خود حج كن سپس براى شبرمه حج بجاى آر . » « 1 »
زنى از قبيله خثعم از پيامبر پرسيد : « پدرم پير مردى است كه قدرت سفر ندارد آيا مىتوانم از سوى او حج كنم ؟ پيامبر فرمود : آرى . زن پرسيد : آيا اين كار برايش سودى دارد ؟ پيامبر پاسخ داد : آرى ، مگر نه اين است كه اگر پدرت دين و بدهى داشته باشد تو مىتوانى بپردازى ؟ زن تصديق كرد و پيامبر فرمود : پس از سوى پدرت حج بگزار . » « 2 » بدين گونه رسول خدا به آن زن اجازه نيابت داد . پس سخن ابو حنيفه ارزشى ندارد . كه اين مسأله را به دين تشبيه كرده و براى كسى كه از سوى او حج گزاردهاند تنها به ثواب و نفع قائل است .
23 - گوشت شكار بر محرم مطلقا حرام است . شافعى مىگويد : اگر محرم در شكار نقشى چون ، همراهى و مشاركت ، راهنمايى ، دادن سلاح قتل يا شكار كردن به قصد كشتن را نداشته است ، گوشت شكار بر او حلال است . ابو حنيفه نيز مىگويد : آنچه را خود صيد كرده بر او حرام است و آنچه بدون كمك يا اشاره او صيد شده ، حلال است . « 3 »
هر دو فقيه سر از سخن حق پيچيدهاند : « شكار صحرايى تا هنگامى كه در احرام هستيد بر شما حرام شده است . » « 4 » همه مفسران اجماع دارند كه مراد خداوند صيد است .
هامش
( 1 ) . اعلام الموقعين ، ج 4 ، ص 300 ، به گفته كتاب ، شافعى و احمد نيز روايت را ذكر كردهاند ، بداية المجتهد ، ج 1 ، ص 258 .
( 2 ) . منتخب كنز العمال ، ج 2 ، ص 383 ، التاج الجامع للاصول ، ج 2 ، ص 110 و اعلام الموقعين ، ج 4 ، ص 300
( 3 ) . تفسير خازن ، ج 1 ، ص 529 كه روايت را به فقهاى چهارگانه سنى نسبت داده است .
( 4 ) . مائده : 96 .