در حديث سفيان ثورى است كه پيامبر به انصار گفت : « ياران خود را حصر كنيد و حصرشدگان در قيامت چه اندكند . پرسيدند : حصر چيست ؟ فرمود : دو شاخه سبز نخل كه از انتهاى دستها تا ترقوه نهاده مىشود . » « 1 »
فصل سوم : زكات و مسائل آن
1 - اماميه معتقدند كه هر گاه شتران از صد و بيست رأس بگذرند ، در هر چهل رأس شتر ، يك ماده شيرده ( بنت لبون ) و در هر پنجاه رأس ، يك ماده شتر چهار ساله ( حقه ) ، به عنوان زكات واجب است . « 2 »
ابو حنيفه مىگويد : در هر پنج شتر ( بيش از 120 ) به صورت مكرر ، يك گوسفند و دو شتر مادهء چهار ساله واجب است تا شمار شتران به يك صد و چهل و پنج رأس برسد ، در اين عدد ، دو ماده شتر چهار ساله و يك ماده شتر آبستن كه وارد دو سالگى شده است ، واجب است . در عدد يك صد و پنجاه ، سه ماده شتر چهار ساله زكات است . سپس زكات واجب با گوسفند تكرار مىشود . تا شمار شتران به صد و هفتاد و چهار رأس برسد . در صد و هفتاد و پنج رأس ، سه ماده شتر چهار ساله و يك ماده شتر كه وارد دو سالگى شده ، در صد و هشتاد و شش رأس ، دو ماده چهار ساله و يك ماده شيرده سه ساله و در صد و نود و شش رأس ، چهار ماده چهار ساله ، واجب است تا عدد شتران به دويست برسد ، آنگاه در هر پنجاه رأس ، بگونهاى عمل
هامش
( 1 ) . الفقه على المذاهب ، ج 1 ، ص 598 .
( 2 ) . علّامه ، در المختصر النافع شترانى را كه در زكات از آنها بحث مىشود چنين تعريف كرده است :
بنت مخاض : شترى كه وارد دو سالگى شده است .
بنت لبون : شترى كه وارد سه سالگى شده است .
حقه : شترى كه وارد چهار سالگى شده است .
جذعه : شترى كه وارد پنج سالگى شده است .
تبيع ( در گاو ) : آن است كه يك سال از عمر او گذشته باشد و داخل سال دوم شده باشد . ( م )