تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج الحق و كشف الصدق ( فارسي ) — صفحة 448

مساهمون:

ص٤٤٨
19 - اماميه بر آنند كه آرامش در سجود ، برخاستن از آن و آرامش در و پس از آن واجب است . ابو حنيفه مىگويد : آرامش در سجود و سر برداشتن از آن واجب نيست مگر به اندازه‌اى كه شمشير ميان صورت و زمين جاى گيرد و بنا به قولى از او ، سر برداشتن از سجود مطلقا واجب نيست بلكه اگر زير پيشانيش گودالى حفر كند و پيشانى را در آن قرار دهد از سجده دوّم كفايت مىكند گرچه سر بر ندارد . « 1 » رأى ابو حنيفه با سخن و كردار پيامبر مخالف است زيرا پيامبر همان گونه كه شيعه معتقدند ، نماز مىگزارد و به كسى كه خواهان آموختن نماز بود فرمود : سپس سر بردار تا در حالت نشسته به آرامش برسى . « 2 » 20 - اماميه نشستن پس از سجده دوم ، در ركعتهاى اول و سوم را مستحب مىدانند ولى ابو حنيفه منكر اين استحباب است « 3 » . ابو قلابه روايت كرده است : « مالك ابن حويرث به مسجد ما آمد و گفت : به خدا سوگند من نماز نمىگزارم و قصد آن را ندارم ، ولى مىخواهم به شما نشان دهم كه پيامبر چگونه نماز مىخواند . او در ركعت اول پس از سر برداشتن از سجده دوم ، نشست ، آنگاه با دست نهادن بر زمين ، به پا خواست . » « 4 » 21 - اماميه تشهد اول و صلوات بر پيامبر را واجب مىدانند ولى شافعى و ابو حنيفه با اين حكم و « 5 » عمل پيامبر مخالفند . « 6 »
هامش
( 1 ) . الهدايه ، ج 1 ، ص 33 ، فضل نيز به اين مطلب اعتراف كرده است . ( 2 ) . بدايه المجتهد ، ج 1 ، ص 99 و التاج الجامع للاصول ، ج 1 ، ص 175 ، به گفته نويسنده ، راويان پنجگانه ، حديث را آورده‌اند . ( 3 ) . الهدايه ، ج 1 ، ص 33 و الفقه على المذاهب ، ج 1 ، ص 243 . ( 4 ) . صحيح البخارى ، ج 1 ، ص 198 ، مسند احمد ، ج 3 ، ص 436 ، التاج الجامع للاصول ، ج 1 ، ص 195 نويسنده گفته است كه جز مسلم ، راويان پنجگانه ، حديث را ذكر كرده‌اند . ( 5 ) . كتاب الام شافعى ، ج 1 ، ص 102 ، الفقه على المذاهب ، ج 1 ، ص 243 ، 266 و بدايه المجتهد ، ج 1 ، ص 101 . ( 6 ) . بدايه المجتهد ، ج 1 ، ص 101 ، مصابيح السنه ، ج 1 ، ص 46 و صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 151 و 152 .