گشود و جماعتى از ساكنانش را به قتل آورد ، ابو سفيان بن الحارث بن هاشم نزد او آمد و گفت : « اى پيامبر خدا قريش از ميان رفت و پس از اين جز نامى از آن نخواهد بود . »
پيامبر فرمود : « هر كه به سراى ابو سفيان درآيد يا سلاح افكند يا در خانه خود را ببندد ايمن است . » برخى از انصار گفتند : « پيامبر به خاك و عشيره خود رغبت و رأفت ورزيده است . » « 1 » ( در روايت ديگر به عشيره و زادگاه خويش ) خردمند داورى كند كه آيا چنين گفتارى از انصار پسنديده است ؟ حميدى در جمع بين صحيحين در مسند عايشه از مجموعه متفق عليه آورده است كه پيامبر به عايشه گفت : « اگر قوم تو به جاهليت ( يا به روايتى به كفر يا شرك ) نزديك نبودند و از دگرگونى ايمان آنها نمىترسيدم ، فرمان مىدادم كعبه را ويران كنند و آنچه را در آن است بيرون مىريختم . آن را با خاك يكسان مىساختم و برايش در شرقى و غربى قرار مىدادم و به اساس ابراهيم مىرسيدم . » « 2 »
بنگريد كه اهل سنت در احاديث بين صحيح خود چه مىگويند ؟ پيامبر از قوم عايشه كه از بزرگان مهاجران و اصحاب بودند در ويران كردن كعبه براى اصلاح آن پروا داشت . پس رفتار چنين قومى بعد از درگذشت پيامبر در حق اهل بيتش كه پدران و نزديكان آنها را كشته بودند چگونه بود ؟ حميدى در جمع بين الصحيحين در مسند عايشه ، در حديث يازدهم از افراد مسلم از عبد اللَّه بن عمرو بن العاص آورده است : « پيامبر فرمود : هنگامى كه گنجينههاى ايران و روم بر شما گشوده شد چگونه خواهيد بود ؟ عبد الرحمن بن عوف گفت : همان گونه كه خدا فرمان داده است . پيامبر فرمود : بگونهاى ديگر خواهيد بود . ( بر سر دنيا ) از هم پيشى مىگيريد ، حسد مىورزيد و قطع رابطه مىكنيد و دشمنى مىنماييد . ( و در روايتى )
هامش
( 1 ) . التاج الجامع للاصول ج 4 ص 439 و صحيح مسلم ج 3 ص 160 .
( 2 ) . مسند احمد ، ج 6 ، ص 176 ، 178 ، 180 ، 239 .