بغوى در كتاب « مصابيح » در حديث بلندى در باره حوض مىگويد : « پيامبر فرمود :
من بر لب حوض خواهم بود ، هر كه بر من بگذرد سيراب خواهد شد و آنكه سيراب شود تشنه نخواهد گشت . همانا بر من اقوامى خواهند گذشت كه يك ديگر را مىشناسيم پس ميان من و آنها فاصله مىافتد و مىگويم : آنها امت من هستند . پاسخ مىشنوم :
نمىدانى پس از تو چه كردند ؟ مىگويم : هر كه پس از من روش و آيينم را تغيير داد از رحمت خدا دور باد . » « 1 »
صحابه در قرآن
كتاب گرانسنگ خدا ، فرار از جهاد را كه از بزرگترين گناهان است به پيروان پيامبر نسبت داده است : « . . . و روز حنين آنگاه كه انبوهى لشكرتان شما را به شگفت آورده بود ولى براى شما سودى نداشت و زمين با همه فراخيش بر شما تنگ شد و به دشمن پشت گرديد . » « 2 »
مسلمانان در آن جنگ بيش از ده هزار نفر بودند و جز هفت تن ( على بن ابى طالب ، عباس ، پسرش فضل ، ربيعه و ابى سفيان فرزندان حارث بن عبد المطلب ، اسامه بن زيد ، عبيدة بن ام ايمن ، و اسلمه ) كه در ركاب پيامبر به نبرد ادامه دادند ، كسى بر جا نماند .
ديگران از آتش و عار پرهيز نكردند و زندگى دنياى گذران را بر آخرت جاويدان برگزيدند . آزرم از خدا و رسول را فرو نهادند و در حالى كه پيامبر ايشان را مىنگريست گريختند . « 3 »
و خداوند فرمود : « و چون تجارتى يا بازيچهاى ببينند پراكنده مىشوند و به جانب
هامش
( 1 ) . مصابيح السنه ، ج 2 ، ص 153 ، صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 61 ، صحيح البخارى ، ج 8 ، ص 150 .
( 2 ) . توبه : 25 .
( 3 ) . تفسير كبير ، ج 16 ، ص 21 ، تفسير آلوسى ، ج 10 ، ص 66 ، الدر المنثور ، ج 3 ، ص 223 .