آن مىروند و تو را همچنان ايستاده رها مىكنند . » « 1 »
روايت شده است كه اصحاب چون خبر رسيدن قافلهء بازرگانى را شنيدند نماز با پيامبر و شرم از او را رها ساختند و همين عمل را در مورد لهو نيز انجام دادند . « 2 »
كسانى كه در زندگى او چنين بودهاند چگونه ممكن نيست كه پس از مرگش يكسره روى از آيين او برتابند ؟ نيز خداوند فرموده است : « بعضى از ايشان تو را در تقسيم صدقات به بيداد ستم مىكنند . » « 3 »
حميدى در جمع بين صحيحين در مسند انس بن مالك در حديث يازدهم از مجموعه متفق عليه روايت كرده است : « گروهى از انصار در هنگام تقسيم غنائم جنگ حنين و زمانى كه پيامبر از اموال هوازن به برخى از قريش 100 شتر بخشيد گفتند :
خداوند پيامبر را ببخشد ، به قريش بخشيد و ما را وانهاد در حالى كه خون دشمن از شمشيرهاى ما مىچكد . » « 4 »
حميدى در اين حديث از انس روايت كرده كه انصار گفتند : « به گاه شدت و گرفتارى ما را فرا مىخوانند ولى غنيمت را به غير ما مىبخشند . » ابن شهاب مىگويد سخن ايشان به پيامبر رسيد و او براى اصحاب روشن ساخت كه به خاطر تأليف قلوب چنين كرده است . سپس در روايت زهرى از انس آمده است كه پيامبر به اصحاب فرمود : « به زودى پس از من بلاى شديد خواهيد يافت ، پايدارى ورزيد تا خدا و پيامبرش را ديدار كنيد . »
انس گفته است : ما پايدار نبوديم . « 5 »
هامش
( 1 ) . جمعه : 11 .
( 2 ) . تفسير الخازن ، ج 4 ، ص 288 و روح المعانى ، ج 28 ، ص 91 .
( 3 ) . توبه : 58 .
( 4 ) . صحيح البخارى ، ج 4 ، ص 114 ، تفسير الخازن ، ج 2 ، ص 250 ، الدر المنثور ، ج 3 ، ص 250 به عبارت ديگر .
( 5 ) . بخارى ، ج 4 ، ص 114 و 200 ، صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 430 .