جايز مىدانند و از جمله زشتيها ، دروغ است ؛ پس رواست كه خداوند در اين گفتار خود دروغگو باشد . بزرگ و پيراسته باد حق از چنين نسبتى .
ديگران برآنند كه مفضول را مىتوان بر فاضل برترى نهاد . ادعاى آنها با قول خداوند هماهنگ نيست ، پس هر دو گروه با كتاب حق مخالفت كردهاند .
امام بايد از رعيت خود افضل باشد
اماميه بر اين امر اتفاق دارند و جمهور با ايشان مخالفند و كتاب خدا را فرو نهادهاند و پيشى گرفتن مفضول بر فاضل را جايز مىدانند . آنها را از خود سرپيچيدهاند و نص كتاب الهى را پس افكندهاند . عقل تقديم مفضول بر فاضل را قبيح مىداند زيرا مستلزم اهانت به فاضل و بالا بردن مرتبه مفضول است .
قرآن آشكارا اين گمان را انكار كرده است : « آيا آنكه به حق راه مىنمايد به متابعت سزاوارتر است يا آنكه به حق راه نمىنمايد و خود نيز نيازمند هدايت است ؟ شما را چه مىشود ؟ چگونه حكم مىكنيد ؟ » « 1 » و « آيا آنهايى كه مىدانند با آنهايى كه نمىدانند برابرند ؟ تنها خردمندان پند مىپذيرند . » « 2 »
چگونه ممكن است دانشمندتر و زاهدتر و از حيث نسب شريفتر ، پيرو كسى كه فروتر است گردد ؟
راه تعيين امام
اماميه جملگى برآنند كه دو راه براى تعيين امام وجود دارد :
1 . نص از سوى خدا يا پيامبر يا امامى كه امامت او به نص اثبات شده باشد .
هامش
( 1 ) . يونس : 35 .
( 2 ) . زمر : 9 .