اين مطلب با قواعد اشعريان سازگار نيست زيرا آنها صدور زشتيها را از خداوند
هامش
بدانيم چهار نفراند و اگر آن را بر بنى اميه حمل كنيم سيزده كساند نه دوازده نفر .
وانگهى ستمهاى آشكار بنى اميه - جز عمر بن عبد العزيز - و اينكه آنها از بنى هاشم نبودهاند ، زيرا پيامبر در روايت عبد الملك از جابر فرموده بود كه همه آن جانشينان از بنى هاشمند ، مجالى براى تفسير حديث به بنى اميه بر جا نمىنهد .
از سوى ديگر پيامبر در هنگام بيان اين امر صداى خود را آهسته كرد و اين عمل روايت مذكور ( از جابر ) را قويتر مىسازد زيرا آنها خلافت بنى هاشم را دوست نداشتند .
همچنين نمىتوان حديث را به عباسيان تفسير كرد زيرا آنها سى و پنج نفر بودهاند و پاس خاندان رسول را نگاه نداشتند در حالى كه خداوند فرموده بود : « بگو من از شما جز دوستى اهل بيت و نزديكانم پاداشى نمىخواهم . » حديث كساء نيز در شرافت اهل بيت وارد شده است . پس بايد اين حديث را بر امامان دوازدهگانه شيعه صادق دانست كه آنان دانشمندترين ، والاترين ، پرهيزگارترين ، نژادهترين و گراميترين بندگان خدا در عهد خود بودهاند . دانش آنها پيوسته به نياى ايشان پيامبر بود و آن را به ميراث و طريقه لدنى دريافته بودند .
اهل علم و تحقيق و عارفان صاحب كشف و توفيق آنها را چنين معرفى كردهاند . دليل اينكه مراد پيامبر از امامان دوازدهگانه ، همان اهل بيت و خاندان ايشان بودهاند ، « حديث ثقلين » و روايات فراوانى است كه در اين كتاب و مآخذ ديگر ، به ثبت رسيده است .
در روايت جابر بن سمره اين جمله از قول پيامبر آمده است كه « مردم بر همه آن امامان اجتماع مىكنند » مقصود رسول اللَّه اين بوده است . » در اين كتاب ( ص 445 ) از ابن عباس روايت شده است : « از پيامبر شنيدم كه مىگفت ، من ، على ، حسن و حسين و نه تن از فرزندان حسين ، مطهر و معصوم هستيم . » اين حديث را حموينى نيز آورده است .
خداوند مىفرمايد : « آيا آنكه به حق راه مىنمايد به متابعت سزاوارتر است يا آن كه به حق راه نمىنمايد و خود نيز نيازمند هدايت است ؟ شما را چه مىشود ؟ چگونه حكم مىكنيد ؟ » ( يونس ، 35 ) اجماع و گرد آمدن امت بر امامت ايشان و چيرگى دين حق بر اديان باطل از امورى است كه خداوند به آن وعده فرموده و عده او خلف نخواهد شد . خداوند مىفرمايد : « مىخواهند نور خدا را به دهانهايشان خاموش كنند ولى خدا كاملكننده نور خويش است اگر چه كافران را ناخوش آيد . » و « اوست آن خدايى كه پيامبر خود را همراه با هدايت و دين راستين بفرستاد تا او را بر همه اديان پيروز گرداند هر چند مشركان را ناخوش آيد . » صف ، 9 - 8 .