و اگر ايشان نيز در اين باب پژوهش كنند ، زيادهگويى و فضولى كردهاند زيرا آنها مجازات كردن مكلف را به سبب نافرمانى در چيزى كه نه معناى آن را مىدانسته و نه پيامبرى بر آن آمده صواب مىدانند . به رأى ايشان حتى مكلفى كه فرمان خدا را بجا آورده نيز ممكن است عذاب شود . اشعريان هر گناهى را از خدا مىشمارند و آن را نيكو مىانگارند . پس چنين زشتيهايى در پيامبر و والدين او حسن است و مانع بعثت نيست . بر اين اساس چگونه اشعريان كفر را براى نبى نپذيرند و گناهان را دفع كنند ، حال آنكه همه آنها از سوى خداست . مذهب اشعريان چگونه پيامبران را تنزيه مىكند ؟
پناه بر خدا از مذهبى كه به ستايش كفر و سرزنش ايمان مىانجامد و پيامبرى را براى كسى كه به هر گناهى آلوده است جايز مىداند . پس دانسته مىشود كه اشاعره در اين باب نيز ضروريات را انكار مىكنند .
نهج الحق و كشف الصدق ( فارسي ) — صفحة 179
مساهمون: العلامة الحلي
ص١٧٩