آيا چنين عملى از رهبر يا مرد موقرى سر مىزند ؟ اگر به يكى از دانشمندان
هامش
آيا نسبت فراموشى و معصوم نبودن به پيامبران جز اين سببى داشته كه خلفاء ، خطاكار و به معارف دينى و احكام شرعى ناآگاه بودند ؟ آيا بازى با عروسك و ديدار پيامبر از خنياگران و رقاصگان و شنيدن سرودهاى آنان براى اثبات فضيلت خلفاى اول و ثانى يا مقام عايشه نزد رسول خدا نيست ؟
غنا و لهو و لعب فعل ابليس و حرام شريعت است . آيا خرد مىپسندد چنين نسبتهاى شرمآورى به پيامبر داده شود ؟ خلفاى اول و دوم عكس العمل نشان دهند ولى پيامبر سكوت كند ؟ اين چه شيطانى است كه از رسول اللَّه پروا نمىكند و از عمر مىگريزد ؟ آن چه پيغمبرى است كه زن بيگانه در برابرش به خواندن و رقصيدن پرداخته و او با همسرش به اين منظره زشت مىنگرند ؟ و همان پيامبر مىگويد : « من اهل لهو و لعب نيستم و آن از من نيست . » همان گونه كه از روايات مختلف دريافته مىشود تا آنجا كه عايشه در حضور مردم در پاسخ پيامبر كه آيا سير نشدى بگويد : نه تا مقام خود را نزد تو بدانم .
( حديث را بخارى و ابن عساكر در الادب ذكر كردهاند . بنگريد به كنز العمال ، ج 7 ، ص 323 ، و فيض القدير ، ج 5 ، ص 265 ، همان گونه كه در الغدير ، ج 8 ، ص 74 ) .
آيا از پيامبر عجيب نيست كه حبشيان در مسجدش كه از شريفترين مكانهاى دنياست و براى تقوى بنا شده ، پايكوبى كنند و او با همسرش آنان را بنگرند . عمر ايشان را نهى كند و پيامبر عمر از نهى باز دارد ؟
ابن منظور در لسان العرب ، ج 19 ، ص 274 ، مىگويد : عمر اجازه غناء اعراب را داده است .
اين روايت و مانند آن كه در سنن بيهقى آمده است ( ج 10 ، ص 224 و كنز العمال ، ج 7 ، ص 235 ) راز جعل چنين احاديثى را آشكار مىكند . وانگهى مىدانيم كه خوانندگان در ايام خلافت بنى اميه جايگاهى بزرگى نزد ايشان بدست آوردند ، همان گونه كه ابو الفرج اصفهانى در اغانى ( ج 2 ، ص 20 و 211 و ج 4 ، ص 260 و ج 7 ، ص 387 و ج 8 ، ص 326 ) باز گفته است .
نكته ديگر اينكه آيا شرط بسته شدن نذر آن نيست كه مورد نذر از امور مشروع و چيزهايى باشد كه بتوان با آن به خداوند نزديك شد و قصد قربت نمود ؟ پيامبر فرمود : « نذر جز در چيزى كه با آن بتوان وجه اللَّه را بدست آورد ، صحيح نيست . » ( حديث را ابو داود و احمد آوردهاند همان گونه كه در التاج الجامع للاصول ، ج 3 ، ص 83 ، آمده است ) . و پيامبر فرمود : « هر كس نذر كرده خدا را عصيان كند ، چنين نكند . » ( روايت را ابن ماجه در سنن خود ج 1 ، ص 686 ، آورده است ) .
چه رجحان شرعى در رقصيدن زن بيگانه برابر مرد بيگانه است ؟ جز آنكه گفته شود آن كنيز يا مسجد پيامبر اين امور حرام را حلال ساختند يا احاديث براى زيادهگويى در فضيلت ابو بكر و عمر و عايشه جعل و پرداخته شدهاند .