بود و على ( ع ) در حجة الوداع در مكه پيغمبر ( ص ) را ملاقات كرد . در الاصابه « 1 » در احوال حاجب بن زرارة دارمى آمده است كه پيغمبر ( ص ) وى را بر صدقات بنى تميم گماشت . در مورد اين حديث ، بعضى گفتهاند كه پيغمبر ( ص ) ، على ( ع ) را به عنوان امير فرستاد نه عامل ؛ زيرا جايز نيست بنى هاشم را به عنوان عامل صدقات بگمارند . نسائى نيز صريحا لفظ « امّره » را آورده نه « استعمله » . قاضى عياض گويد : شايد على ( ع ) در اين مورد از باب احتساب بر صدقات گماشته شده ، و اجرتش از غير محل زكات - كه بر بنى هاشم روا نيست - پرداخته شده است . در صحيح مسلم لفظ « سعايت » آمده و بعضى گفتهاند : به معناى مطلق ولايت بر اخذ اموال [ مثلا جزيه ] مىباشد و بر صدقات ، به خصوص ، دلالت ندارد .
( 1 )
پيغمبر ( ص ) شخصا از شترهاى صدقات به همسرانش داد
در مسند احمد حنبل « 2 » از عايشه روايت شده كه پيغمبر ( ص ) شخصا در باديه از شتران صدقات به هر يك از همسرانش يك شتر داد ، و به من نداد . پرسيدم : چرا ؟ حضرت يك شتر سوارى نزاده به من داد و فرمود : با اين رفق و نرمى كن ؛ زيرا رفق و نرمى با هرچه بياميزد ، آن را زينت مىدهد و از هر چه جدا شود ، آن را معيوب مىسازد .
( 2 )
تحويلدار ، فطريهها و غنيمتها
عراقى در سمط الجوهر الفاخر آورده است كه ابو هريره ، موكل نگهدارى فطريهها بود . نيز آورده است كه خزاعة بن عبد ، سهم غنيمتها را تحويل مىگرفت .
( 3 )
تحويلدار خمس
در سمط الجوهر الفاخر آمده است كه عبد الله بن كعب انصارى از بنى مازن بن نجار بر خمس گماشته شده بود . نويسنده الاستبصار مىنويسد كه وى در بدر حاضر ، و متولى غنايم بود در ديگر وقايع نيز حضور داشت و خمس پيغمبر را تحويل مىگرفت .
هامش
( 1 ) . ابن حجر عسقلانى ، الاصابه ، ج 1 ، ص 288 .
( 2 ) . احمد بن حنبل ، مسند ، ج 6 ، ص 112 .