بزرگتر است » . « 1 » عبد اللّه بن حارث يكى از مهاجران بود كه اشعارى در اين باره سرود و از جمله گفت :
كلّ امرى من عباد الله مضطهد * ببطن مكّة مقهور و مفتون
إنّا وجدنا بلاد الله واسعة * تنجى من الذل و المخزاه و الهون « 2 »
انتخاب حبشه
انتخاب كشور حبشه براى مهاجرت از بين ديگر مناطق و ممالك مجاور بدان جهت بود كه اوّلا بيشتر نواحى جزيرة العرب تحت سلطه و نفوذ قريش بود و آنان اجازهء انجام كارى بر خلاف ديدگاه قريش را در مناطق خود نمىدادند . اسلام نيز هنوز در آن مناطق راه نيافته بود و عموم ساكنان آن نواحى بر بتپرستى و شرك خود باقى بودند و به لحاظ دينى هم پيمان بتپرستان به شمار مىآمدند . بنابر اين ، نه آنان مسلمانان را مىپذيرفتند و نه آن مناطق براى اقامت مهاجران مسلمان مناسب بود .
يمن نيز تحت سلطهء امپراتور ايران بود و به دليل روابطى كه ميان يمن و قريش و به عبارتى همدلى قريشيان با زرتشتيان وجود داشت ( كه نمونهء آن در سورهء روم آمده ) زمامداران ايران نيز به اين امر راضى نمىشدند و به احتمال مهاجران را به مكه باز مىگرداندند . خسرو پرويز پادشاه ايران بود كه بعدها نامهء رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم را پاره كرد و به كارگزار خود در يمن فرمان داد تا پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم را به قتل برساند . حيره نيز زير نفوذ امپراتورى ايران بود . شام هم كه در آن روز جزو امپراتورى بزرگ روم بود و با قريش
هامش
( 1 ) . نحل ، 41
( 2 ) . السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 1 ، ص 331 السيرة النبوية ، ذهبى ص 185 ؛ همو در اشعار ديگرى اين اقدام را نوعى تبعيد اجبارى از سوى قريش مطرح مىكند و از حبشه به عنوان فضايى ياد مىكند كه به راحتى مىتواند خداى محمد را در آن عبادت كند .