خداى تعالى ! به درستى كه شديد العناد بود بر ما و بر شيعهء ما ، پس هر كس دوست دارد او را به تحقيق كه دشمنى كرده است با ما ، و هر كس بپذيرد او را به تحقيق ردّ كرده است ما را ، و هر كس مدح كرده است او را به تحقيق كه مذمّت كرده است ما را ، اى پسر ابى عمير ! هر كسى كه خواهد از شيعهء ما باشد پس مىبايد كه بيزار شود از او و هر كس از او بيزار نشود از ما نيست و ما از آن كس بيزاريم در دنيا و آخرت . »
[ فتواى نواب شيخ على بن عبد العال در بارهء ابو مسلم ]
ديگر ، بدان كه مطاعن ابو مسلم بسيار است و اين مختصر را گنجايش تمامى آن نيست ، پس اگر كسى خواهد كه بر بعضى ديگر از مساوى او اطلاع يابد ، بايد كه به « منهج النجات » رجوع نمايد كه در آن كتاب اكثر مطاعن او از كتب معتبره و به طرق متنوّعه منقول و مذكور است .
اكنون به تحرير يكى از فتاواى نوّاب خاتمة المجتهدين كه در اين باب است ، اكتفا مىرود .
بدان ! كه در جواز لعن ابو مسلم مروزى ، بسيارى از ارباب تولّا و اصحاب تبرّا از نواب مشار اليه يعنى : شيخ على بن عبد العال استفتا مىنمودند ، و آن جناب به خطّ شريف افتا « 1 » مىفرمود ، و به توقيع منيع آن فتاوى را مزيّن نمودند ، چون يكى از صحايف گرامى به دست اين ضعيف افتاده بود خواست كه صورت آن از براى ازدياد فوايد مؤمنان در اين مختصر ثبت افتد .
صورت استفتا اين است :
ما قول شيخنا و سيّدنا و سندنا و مولانا و هادينا قدوة أرباب الإفادة و التّحقيق ، زبدة أصحاب الهداية و التدقيق ، محيى مراسم أئمة الطاهرين ، وارث علوم الأنبياء و المرسلين ، استاد أهل الحق و اليقين ، اسوة الفضلاء المتبحّرين ، صفوة العلماء
هامش
( 1 ) . نسخهء اصل : انشا فرمود .