پس بنابراين ، خواندن و شنيدن قصهء موضوعه و منسوبهء به ابو مسلم مروزى كه مشتمل است بر تعظيم ذكر او ، باعث دخول نيران است و سبب گرفتارى به آتش سوزان .
نوّاب خاتمة المجتهدين و رئيس المحققين يعنى : شيخ على بن شيخ عبد العال در « مطاعن المجرميّة » آورده است كه :
« قال الصّادق عليه السّلام : من شكّ فى كفر اعداءنا و الظالمين لنا فهو كافر »
يعنى : « حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام فرمود كه : هر كس شكّ كند در كفر دشمنان ما و در كفر ظلم كنندگان در حقّ ما ، پس او كافر است »
پس اگر كسى در كفر ابو مسلم مضايقه داشته باشد ، به واسطهء آنكه او با بنى اميّه مخالف بوده ، از مقولهء آن است كه در كفر عبد اللّه زبير مضايقه نمايد ، و متمسّك شود به آنكه او با بنى اميّة دشمن بوده ؛ يا حجّاج يوسف ثقفى را كافر و ملعون نداند ، و مستند شود به آنكه او عبد اللّه زبير را با بسيارى از زبيريان كشته ؛ يا مناقشه نمايد كه شبيب شيبانى كافر و ملعون نيست ، و چنگ در زند به آنكه او با حجّاج بن يوسف ثقفى جنگها كرده و از مردم او بىحدّ به قتل رسانيده ؛ و فساد اين گونه اعتقاد بر ارباب رشد و رشاد كالشمس فى الضّحى در عين ظهور و جلاست .
نواب مشار اليه يعنى : شيخ على بن عبد العالى در « مطاعن المجرميّة » مىفرمايد كه : ابو مسلم مروزى قهرمان ظالمى بود از جانب بنى عبّاس ؛ چنان كه حجّاج [ بن ] يوسف ثقفى بود از جانب بنى اميّة .
مؤلّف اين مختصر گويد كه : بعضى از ارباب تواريخ آوردهاند كه : حجّاج بن يوسف [ ثقفى ] صد هزار كس را بالتّعيين كشته ؛ و برخى از علماء سير در مؤلّفات خود ايراد نمودهاند كه : ابو مسلم مروزى سيصد هزار كس بالتّعيين كشته ، و عوام اين را از شجاعت او مىدانند ، همانا معنى « بالتّعيين » را نمىدانند ، بلكه تصوّر مىكنند كه
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 402
مساهمون: مير لوحى
ص٤٠٢