ولايتى ولاية اللّه ، و حربهم حربى ، و حربى حرب اللّه ، و سلمهم سلمى ، و سلمى سلم اللّه . »
يعنى : « امامان بعد از من دوازدهاند ، اوّل ايشان على بن ابى طالب است ؛ و بعد از او حسن ، پس حسين ، پس چون منقضى شود زمان امامت حسين ، پس پسر او على ، پس چون منقضى شود على پس پسر او محمّد ، پس چون منقضى شود محمّد پس پسر او جعفر ، پس چون منقضى شود جعفر پس پسر او موسى ، پس چون منقضى شود موسى پس پسر او على ، پس چون منقضى شود على پس پسر او محمّد ، پس چون منقضى شود محمّد پس پسر او على ، پس چون منقضى شود على پس پسر او حسن ، پس چون منقضى شود حسن پس پسر او مهدى ، اى پسر عبّاس ! هر كس انكار كند ايشان را ، يا ردّ كند يكى از ايشان را ، پس همچنان باشد كه به تحقيق مرا انكار نموده و ردّ كرده « 1 » ، و هر كس كه مرا انكار نمايد ، و ردّ كند همچنان باشد كه به تحقيق خداى را انكار نموده و ردّ كرده ، ولايت ايشان ولايت من است و ولايت من ولايت خداست ؛ و جنگ كردن با ايشان جنگ كردن با من است و جنگ كردن با من جنگ كردن است با خدا ، و صلح كردن با ايشان صلح كردن با من است ، و صلح كردن با من صلح كردن با خدا است . »
و در اين باب ، حديث از طرق مؤالف و مخالف بسيار است ، پس از مضامين احاديث مذكوره ، حقيقت مذهب اماميّه ظاهر گرديد ، و همچنين واضح گشت كه هر كس انكار امامت يكى از ائمّهء اثنى عشر عليهم السّلام نمايد ، يا به امامت احدى غير ايشان قائل گردد با آنكه مظهر كلمتين « 2 » باشد ، در تحت آيهء كريمهء
وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ *
هامش
( 1 ) . اصل : انكار نمودهاند و رد كردهاند .
( 2 ) . يعنى : كلمهء توحيد « لا إله الا اللّه » و كلمهء نبوّت « محمّد رسول اللّه » .