او در امامت و غير امامت تصنيف كرده فرموده است ( چنان كه گذشت ) ، و كيدرى - رضوان اللّه عليه - كه صاحب كتاب « كفاية البرايا » است از اعاظم مجتهدين شيعه است و تصانيف بسيار دارد ، از جمله كتاب « مباهج المهج فى مناهج الحجج » از مصنّفات اوست كه مولانا حسن شيعى سبزوارى بر آن گشته و بعضى از معجزات حضرات چهارده معصوم را از آن كتاب انتخاب نموده و فارسى كرده است و آن فارسى را « بهجة المباهج » نام كرده ، و حضرت سيّد المجتهدين « 1 » مىفرمود كه : او از ازكياى علماى اعلام و فقيه و وجه و ثقه بوده است و از تلامذهء شيخ نصير الدّين عبد اللّه بن حمزهء طوسى است كه معاصر ابن شهر آشوب بوده است و او را در اخذ نقليّات طريق بسيار است و سه شرح بر « نهج البلاغة » نوشته و غير از اين در علوم عقليّه و نقليّه كتاب بسيار تصنيف كرده ، و او همان كسى است كه شيخ شهيد رحمه اللّه در كتاب « غاية المراد فى شرح نكت الإرشاد » در مبحث متعه و چند جاى ديگر ذكر او كرده .
القصه ، بعد از كشته شدن ابو مسلم ، سنباد مجوسى گبران را جمع كرده به خونخواهى ابو مسلم كمر بسته و گروه بسيارى از آنها كه ابو مسلم را خدا مىدانستند و فرقهء بىشمار از آنها كه به امامت او قايل بودند با سنباد يار شدند و در اندك روزى عدد لشكر سنباد از صد هزار درگذشت ، عاقبت ابو جعفر لشكر به جنگ او فرستاد تا سپاه او را به مكر برهم زدند و اين سنباد خائن كافرى است كه ابو مسلم لشكر به او داد تا رفت و قبيلهاى از مسلمانان را قتل كرد ، چنان كه در « فوائد المؤمنين » به تفصيل مذكور گشته ، و حقّا كه اگر ابو مسلم مسلمان بود اين كار نمىكرد .
قصهخوانان دروغگوى بر احمد زمچى كه ظالمى بود از ملازمان قحطبه ، قصه از نو بستند سواى آنچه پيشتر بسته بودند و مىگويند او بعد از كشته شدن ابو مسلم به
هامش
( 1 ) . منظور مرحوم مير داماد است .