به نزد من شعر است و نيز او گفت : علموا اولادكم الشعر ، فإنه ديوان العرب ، و معرفة انسابكم و حفظ مناقبكم . درآموزيد اولاد خود را شعر چه به درستى كه او ديوان و دفتر عرب است و محل شناختن نسبهاى ايشان و حفظ منقبتهاى ايشان .
و گويند كه ساربة بن درهم در نهاوند امير لشكر اسلام بود و عمر او را به غزا فرستاده بود و بعد از محاربه كفار بر او غلبه كردند و لشكر اسلام را كشتند . عمر در مدينه بر اين حال مطلع شد و ندا كرد « يا سارية الجبل هذا ، فسمع سارية و التجأ الى الجبل » اى ساريه به كوه پناه ببر پس ساريه آواز او بشنيد و به كوه پناه بود .
چون چندين راه آواز او بشنيد پس كرامات ساريه زيادهتر است از آن عمر زيرا كه بدين بعد مسافت قوت استماع داشت ، و غرض ايشان آن بود كه رسول در غزاى موته خبر داده بود به وحى آسمانى و به رفع حجاب كه جعفر طيار را بكشتند و بعد از او زيد بن حارثه را و پس عبد اللّه بن رواحه را ، عمر نيز از ساريه خبر داده و او را اخبار نيز كرد .
و گويند سنگ ريزه به دست عثمان تسبيح كرد ، غرض از اين دروغ مساوات است ميان عثمان و رسول با آنكه اگر صد چندين دروغ بگويند در مقابل سوره هل اتى و آيهء مباهله نباشد كه حق تعالى على را به نفس رسول خواند با چند حديث كه در اين باب وارد شد با معجزات بسيار كه على را بود .
و مرتبهء على به حدى رسيد كه جمعى او را به ألوهيت قبول كردند كه لعنت بر ايشان باد و بر آن طايفه نيز كه او را دشمن دارند و بعد از رسول او را امام ندانند .
و با اين جمله ترهات كه بر شيوخ بندند اگر از ما كلمهاى استماع كنند در مناقب اهل بيت عليهم السّلام فرياد برآوردند كه رافضيست . عجب ! كه ما تنزيه خدا كنيم از مقبحات و به عصمت انبياء و ائمه اعتقاد داريم رافضيم و ايشان بر خلاف اين جمله اعتقاد دارند و هستند چنان كه سنى صافى مسلم ( كذلك تخيل )
گويند كه ابو بكر رسول را انفاق كرد به چهل هزار درهم يا دينار .
جواب اول ، حق تعالى رسول را مستغنى گردانيد با غناى خويش از انفاق ابو بكر حيث قال :
وَ وَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى
( ضحى 8 ) و يافت تو را عيالمند پس غنى گردانيد .
و دوم ، به مال انفال كما قال تعالى :
قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ
( انفال 1 ) بگو انفال از براى خدا و رسول است .
و سوم ، با خماس كما قال تعالى :
وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ