ان تنكرونى فانا ابن الكلب * سوف تروني وترون ضربي « 1 »
وحملتى وصولتى في الحرب * أدرك ثأرى بعد ثأر صحبى « 2 »
وادفع الكرب امام الكرب * ليس جهادي في الوغى باللّعب « 3 »
مگر زن ومادر أو با وى بودند . زن أو را از نصرت امام بازمىداشت وسوگند مىداد كه مرا به دورى خويش ميازار واندوه من بر جان خويش مطلب . ومادر مىگفت :
سخن اين زن مپذير وبه يارى پسر رسول خداى بازگرد ومقاتلت جوى وجان وتوان در ركاب همايون « 4 » أو درباز « 5 » تا مگر به روز بازپسين دربارهء تو به نزد خداى سبحانه شفاعت كند وسخن گويد . وهب به مقاتلت بازگشت واين رجز مىخواند :
انّى زعيم لك امّ وهب * بالطّعن فيهم تارة وضرب « 6 »
ضرب غلام مؤمن بالربّ * حتّى يذيق القوم مرّ الحرب « 7 »
وآغاز مجالدت كرد واز آن قوم سى ويك تن بكشت وهر دو دست أو جدا ماند .
مادر عمود خيمه برداشت وبه يارى پسر برخاست . وهب روى با مادر كرد تا مگر أو را به خيمه بازگرداند . مادر دامن أو بگرفت وگفت : بازنگردم تا در صحبت تو خون
هامش
بر خلاف وهب به ميدان مىآيد وتنى چند را به قتل مىرساند ، خود سالم بازمىگردد وديگر خبري از نحوهء شهادت أو گفته نمىشود وجالب است كه رجزهاى هر دو شبيه هم مىباشد . بنابراين ، مىتوان احتمال داد كه اين دو ، يك نفر بيش نبودهاند وبين حباب وجناب هم تصحيفى رخ داده كه مورّخان بدان توجهى نكردهاند . صاحب أعيان الشيعة نيز اين احتمال را مىپذيرد . ج 1 / 604 و 605 .
( 1 ) . اگر مرا نمىشناسيد پس بدانيد كه من پسر كلب هستم . اكنون مرا وضربت تيغ مرا خواهيد ديد .
( 2 ) . خواهيد ديد چگونه در اين نبرد حمله وهجوم مىآورم وانتقام دوستان خود را مىگيرم .
( 3 ) . اندوه ومشقت را با سختيهايى كه هست از خود دور مىكنم وكوشيدن من در اين جنگ ، بازى وشوخى نيست .
( 4 ) . فرخنده ، خجسته ، مبارك .
( 5 ) . فدا كن .
( 6 ) . اى امّ وهب ! من اكنون كفيل تو هستم در شمشير زدن ونيزه زدن بر اين قوم كافر .
( 7 ) . واين فرزند مؤمن به پروردگار ، چنان بر كافران مىتازد تا طعم تلخ جنگ را بر آنان بچشاند .