پيك اسلام در سرزمين روم
« قيصر » پادشاه روم با خدا پيمان بسته بود كه هرگاه در نبرد با ايران پيروز شود ، به شكرانهء اين پيروزى بزرگ ، از مقر حكومت خود ( قسطنطنيه ) پياده به زيارت « بيت المقدس » برود . او پس از پيروزى به نذر خود عمل كرد و پاى پياده رهسپار « بيت المقدس » شد .
« دحيه كلبى » مأمور شد كه نامهء پيامبر را به قيصر برساند . او سفرهاى متعددى به شام داشت و به نقاط مختلف آن كاملا آشنا بود . قيافه جذّاب ، صورت زيبا و سيرت نيكوى وى شايستگى همهجانبهء او را براى انجام اين وظيفه خطير ايجاب كرد . وى پيش از آنكه شام را به قصد قسطنطنيه ترك كند ، در يكى از شهرهاى شام يعنى « بصرى » « 1 » اطلاع يافت كه قيصر عازم بيت المقدس است . از اين رو بىدرنگ با استاندار « بصرى » حارث بن ابى شمر تماس گرفت و مأموريت خطير و پراهميت خود را به او ابلاغ كرد . مؤلف الطبقات « 2 » مىنويسد :
پيامبر دستور داده بود كه نامه را به حاكم « بصرى » بدهد تا او نامه را به قيصر برساند . شايد اين دستور از اين نظر بود كه پيامبر شخصا از مسافرت « قيصر » آگاهى داشت و يا از اين جهت كه شرايط و امكانات « دحيه » محدود بوده و مسافرت تا قسطنطنيه خالى از اشكال و مشقت نبوده است . در هر صورت ، سفير پيامبر اسلام با حاكم « بصرى » تماس گرفت . استاندار نيز « عدى بن حاتم » را خواست و او را مأمور كرد تا همراه سفير پيامبر به جانب بيت المقدس بروند و نامه پيامبر را به حضور قيصر برسانند .
سفير پيامبر در شهر « حمص » با قيصر ملاقات كرد . او وقتى خواست به حضور
هامش
( 1 ) . بصرى مركز استاندارى استان « حوران » بود كه از مستعمرات قيصر به شمار مىرفت ، و حارث بن ابى شمر و بطور كلى ملوك « غسان » به صورت دستنشاندهء قيصر در آنجا حكومت مىكردند .
( 2 ) . الطبقات الكبرى ، ج 1 ، ص 259 و سيرهء حلبى ، ج 3 ، ص 243 .