خداوند از مؤمنانى كه زير درخت با تو پيمان بستند ، خشنود شد و از وفا و خلوص آنها آگاه بود كه آرامش روحى كامل برايشان فرستاد و آنان را به فتحى نزديك پاداش داد . « 1 »
پس از پيمان ، تكليف مسلمانان روشن شد : يا قريش به آنان راه مىدهند و آنان به زيارت خانه خدا موفق مىشوند و يا با سرسختى قريش روبهرو شده و به جنگ خواهند پرداخت . رهبر بزرگ مسلمانان در اين فكر بود كه قيافه عثمان از دور پيدا شد و اين خود طليعه صلحى بود كه پيامبر خواهان آن بود . عثمان مراتب را به عرض پيامبر رسانيد و گفت : مشكل قريش سوگندى است كه ياد كردهاند و نماينده قريش در پيدا كردن راه حل اين مشكل ، با شما سخن خواهد گفت .
تماس سهيل بن عمرو با پيامبر
براى بار پنجم « سهيل بن عمرو » با دستورهاى مخصوصى از جانب قريش مأمور شد كه غائله را تحت يك قرارداد خاصى خاتمه دهد . وقتى چشم پيامبر به او افتاد ، فرمود : « سهيل » آمده است قرارداد صلحى ميان ما و قريش ببندد . سهيل آمد و نشست و از هر درى سخن گفت و مانند يك ديپلمات ورزيده عواطف پيامبر را براى انجام چند مطلب تحريك كرد .
او چنين گفت : اى ابو القاسم ! مكه حرم و محل عزت ما است . جهان عرب مىداند ، تو با ما جنگ كردهاى . اگر تو با همين حالت كه با زور و قدرت توأم است وارد مكه شوى ، ضعف و بىچارگى ما را در تمام جهان عرب آشكار مىسازى . فردا تمام قبايل عرب به فكر تسخير سرزمين ما مىافتند ، من تو را به خويشاوندى كه با ما دارى ، سوگند مىدهم و احترامى را كه مكه دارد و زادگاه تو است يادآور مىشوم . . .
وقتى سخن « سهيل » به اينجا رسيد ، پيامبر كلام او را قطع كرد و فرمود : منظورتان چيست ؟
هامش
( 1 ) .لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَ أَثابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً« فتح ( 48 ) آيه 18 » .