انجام اين مأموريت را دارد و او « عثمان بن عفان » اموى است كه با ابو سفيان خويشاوندى نزديك دارد و مىتواند پيغام شما را به سران قريش برساند .
عثمان براى اين كار مأموريت پيدا كرد و رهسپار مكه شد . وى در نيمه راه با « ابان بن سعيد بن عاص » برخورد كرد و در پناه او وارد مكه شد . « ابان » تعهد كرد كه كسى متعرض او نشود ، تا پيام پيامبر را صريحا برساند ، ولى قريش در پاسخ پيام پيامبر چنين گفتند : ما سوگند ياد كردهايم نگذاريم محمد باز وارد مكه شود و با اين سوگند ديگر راه براى مذاكره به منظور ورود مسلمانان به مكه بسته است . سپس به عثمان اجازه دادند كه كعبه را طواف كند ، ولى او به پاس احترام پيامبر ، از طواف خانهء خدا امتناع ورزيد . كارى كه قريش درباره عثمان انجام دادند ، اين بود كه از بازگشت او جلوگيرى كردند و شايد نظرشان اين بود كه در اين مدت راه حلى پيدا كنند . « 1 »
بيعت رضوان
بر اثر تأخير نماينده پيامبر ، اضطراب و هيجان عجيبى در ميان مسلمانان پديد آمد .
وقتى خبر قتل عثمان انتشار يافت ، اين بار مسلمانان به جوش و خروش افتاده ، آماده انتقام شدند . پيامبر نيز براى تحكيم اراده و تحريك احساسهاى آنها ، رو به مسلمانان كرد و چنين گفت : از اينجا نمىروم تا كار را يكسره كنم .
در اين لحظه كه خطر نزديك بود و مسلمانان با ساز و برگ جنگى بيرون نيامده بودند ، پيامبر تصميم گرفت كه پيمان خود را با مسلمانان تجديد كند . از اين رو ، براى تجديد پيمان زير سايهء درختى نشست و تمام يارانش دست وى را به عنوان بيعت و پيمان وفادارى فشردند و سوگند ياد كردند كه تا آخرين نفس از حريم آيين پاك اسلام دفاع كنند . اين رويداد ، همان پيمان « رضوان » است كه در قرآن كريم چنين وارد شده است :
هامش
( 1 ) . همان ، ص 278 - 279 .