فصلى را به اين موضوع اختصاص داده و نام دشمنان سرسخت پيامبر در مكّه و انواع آزارهاى آنان را بيان نموده است .
حضرت هر روز با نوع خاصى از آزارها روبهرو بود ؛ مثلا روزى « عقبة ابن ابى معيط » پيامبر را در حال طواف ديد و ناسزا گفت و عمامه او را به گردنش پيچيد و از مسجد بيرون كشيد ، گروهى از ترس بنى هاشم ، پيامبر را از دست او گرفتند . « 1 »
آزار و آسيبى كه پيامبر گرامى ، از جانب عموى خود « ابو لهب » و همسر او « أمّ جميل » مىديد ، بىسابقه بود . خانهء پيامبر در همسايگى آنان قرار داشت . آنها از ريختن هرگونه زباله بر سرو صورت او دريغ نداشتند ؛ روزى بچهدان گوسفندى بر سرش زدند و سرانجام كار به جايى رسيد كه « حمزه » به منظور انتقام عين همان را بر سر ابو لهب كوبيد .
آزار مسلمانان
يكى از عوامل پيشرفت اسلام استقامت شخص رسول گرامى صلى اللّه عليه و آله و سلّم و ياران و هواداران آن حضرت بود . شما با نمونههايى از صبر و بردبارى پيشواى مسلمانان آشنا شديد . بردبارى و ثبات هواداران او كه در محيط مكّه ( مركز حكومت شركت و بتپرستى ) به سر مىبردند نيز جالب توجه است . فداكارى و پايدارى آنان را در فصول وقايع پس از هجرت آمده است . اكنون به تحليل زندگى طاقتفرساى چند فداكار ديرينه كه در محيط بىپناه « مكّه » زندگى مىنمودند و يا پس از شكنجه ديدن ، مكّه را به عنوان تبليغ ترك گفتهاند ، مىپردازيم :
1 . بلال حبشى
پدر و مادر وى از كسانى بودند كه از « حبشه » به حالت اسارت وارد جزيرة العرب شده بودند . « بلال » كه بعدها مؤذن رسول گرامى شد ، غلام « أميّة بن خلف » بود . وى از
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 18 ، ص 20 .