از من بپذيرند تا در پرتو آن بر عرب حكومت كنند و غير عرب را پيرو خود قرار دهند . « 1 » در اين لحظه « ابو جهل » از جاى برخاست و گفت : ما حاضريم به ده سخن از تو گوش فرا دهيم . پيامبر فرمود : يكتا سخن من اين است كه اعتراف به يكتايى پروردگار بكنيد ؛ « 2 » گفتار غير منتظرهء پيامبر ، مانند آب سردى بود كه بر اميد داغ و گرم آنان ريخته شد آنچنان بهت و سكوت و در عين حال يأس و نوميدى سراسر وجودشان را فرا گرفت كه بىاختيار گفتند : 360 خدا را ترك گوييم و خداى واحدى را بپرستيم ؟ « 3 »
قريش ، در حالى كه آتش خشم از چشم و صورتشان مىباريد ، از خانه بيرون رفتند و در سرانجام كار خود در فكر فرو رفته بودند . آيات زير ، در بيان همين واقعه نازل شده است : « 4 »
آنان از اين تعجب كردند كه از نوع خود مردى به عنوان بيم ده به سويشان آمده است و كافران مىگويند كه اين جادوگر دروغگو است . چگونه خدايان متعدد را يك خدا نمود و اين كار بسيار شگفتآور است . بزرگان آنها [ از مجلس ] برخاستند و مىگفتند كه :
برويد در طريق پرستش خدايان خود استقامت ورزيد و اين كار بسيار مطلوب و پسنديده است . ما چنين چيزى را از ملت ديگرى نشنيدهايم و اين جز تزوير چيز ديگرى نيست . « 5 »
نمونهاى از شكنجهها و آزار قريش
روزى كه پيامبر مهر خاموشى را شكست و سران « قريش » را با سخن معروف
هامش
( 1 ) . يعطوني كلمة يملكون بها العرب و يدين لهم بها غير العرب .
( 2 ) . تشهدون : ان لا إله الّا اللّه .
( 3 ) . ندع ثلاث مائة و ستّين الها و نعبد الها واحدا ؟ .
( 4 ) . تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 66 - 67 و سيره ابن هشام ، ج 1 ، ص 295 - 296 .
( 5 ) .وَ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَ قالَ الْكافِرُونَ هذا ساحِرٌ كَذَّابٌ ، أَ جَعَلَ الْآلِهَةَ إِلهاً واحِداً إِنَّ هذا لَشَيْءٌ عُجابٌ ، وَ انْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَ اصْبِرُوا عَلى آلِهَتِكُمْ إِنَّ هذا لَشَيْءٌ يُرادُ ، ما سَمِعْنا بِهذا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ إِنْ هذا إِلَّا اخْتِلاقٌ« ص ( 38 ) آيات 4 - 7 » .