نخستين جلوهء حقيقت
تاريخ واقعى اسلام ، از روزى آغاز مىگردد كه پيامبر گرامى به رسالت مبعوث شد و آن حوادثى به دنبال داشت . روزى كه رسول گرامى صلى اللّه عليه و آله و سلّم براى هدايت مردم برانگيخته شد و از طريق فرشتهء وحى ، نداى « إنّك لرسول اللّه ! » در گوش او طنين انداخت ، وظيفهء سنگينى بر عهده گرفت . وظيفهء خطيرى كه پيامبران ديگر نيز بر عهده داشتند . آن روز ، خطّمشى « امين قريش » روشنتر و هدف او واضحتر شد . ما پيش از تشريح نخستين حوادث بعثت ، لازم است دربارهء لزوم بعثت پيامبران و نقش پيامبران در اصلاح اجتماع توضيحاتى بدهيم :
خداى جهان ابزار ترقى و تكامل هر موجودى را در نهاد آن گذاشته و آن را به منظور پيمودن راههاى تكامل با وسايل گوناگونى مجهز كرده است . نهال كوچكى را در نظر بگيريد ؛ عوامل زيادى براى تكامل آن در تكاپو است . ريشههاى نهال حد اكثر فعاليّت خود را به منظور رسانيدن مواد غذايى به كار انداخته و پاسخ نيازمندىهاى آن را مىدهند و عروق و ريشهها و كانالهاى گوناگون به طور عادلانه ، شيرهء زمين را به تمام شاخهها و برگها مىرسانند .
ساختمان گلى را ملاحظه كنيد كه از بقيهء نباتات ، حيرتانگيزتر است ؛ كاسهء گل وظيفه خود را كه همان پوشانيدن سطح غنچهها و حفظ گل برگها و جام گل است ، انجام مىدهد . همچنين ، بقيهء دستگاههاى گل كه همهءشان وظيفهء پرورش يك موجود