دوران جوانى
رهبران جامعه بايد بردبار و صابر ، نيرومند و قوى ، شجاع و دلاور ، نترس و قوىدل و داراى روحى بزرگ باشند .
مردان بزدل و ترسو ، زبون و ضعيف النفس ، بىاراده و سست ، چگونه مىتوانند اجتماع را از راههاى پرپيچوخم عبور دهند ؟ چه طور مىتوانند در برابر دشمن مقاومت كنند و موجوديت و شخصيت خود را از دستبرد اين و آن حفظ نمايند ؟
عظمت و بزرگى روح زمامدار و قدرت و نيروى جسمى و روانى او تأثير عجيبى در پيروانش دارد . وقتى امير مؤمنان ، يكى از صميمىترين ياران خود را به حكومت مصر انتخاب نمود ، نامهاى به مردم ستم ديدهء كشور مصر - كه از مظالم حكومت وقت به ستوه آمده بودند - نوشت . در آن نامه ، فرماندار خود را به دلاورى و شجاعت روحى توصيف نمود . اينك فرازى چند ، از آن نامه كه شرايط واقعى يك زمامدار را بيان مىكند :
. . . يكى از بندگان خدا را به سوى شما فرستادم كه در روزهاى ترس ، به خواب نمىرود و از دشمنان در اوقات بيم و هراس سرباز نمىزند . بر بدكاران از آتش سوزان سختتر است و او « مالك بن حارث » از قبيلهء مذحج است . سخن او را بشنويد و امر و فرمان او را اجرا كنيد ، زيرا او شمشيرى است از شمشيرهاى خدا كه تيزى آن كند نمىشود و